หลังจากยุ่งวุ่นวายอยู่หลายวัน ในที่สุดเอ้อโหลวก็สร้างหุ่นเชิดที่หน้าตาไม่ขี้เหร่จนเกินไปสำเร็จ
ฝีมือพัฒนาขึ้นแล้ว ไม่เพียงหุ่นเชิดที่สร้างออกมาจะแข็งแกร่งกว่าเดิม รูปลักษณ์ยังงดงามขึ้นด้วย
หุ่นเชิดตัวนี้มีขนาดเท่าคนจริง โครงหน้าและเครื่องหน้าถือว่าดูดี ทุกส่วนอยู่ในตำแหน่งที่ควรอยู่
สำหรับหุ่นเชิดแล้ว รูปลักษณ์เป็นเพียงเครื่องประดับ คุณภาพดีหรือเลวย่อมต้องดูที่เนื้อใน
แกนหลักของหุ่นเชิดตัวนี้สร้างจากไม้จิตวิญญาณอายุ 500 ปี ผสมกับโลหะวิเศษบางชนิดที่ใช้หลอมศาสตราวุธ
บนตัวหุ่นเชิดสลักค่ายกลไว้ทั้งหมด 36 ชั้น เชื่อมร่างกายทุกส่วนให้เป็นหนึ่งเดียว
ภายในหุ่นเชิดบรรจุศิลาวิญญาณได้มากที่สุด 500 ก้อน
ศิลาวิญญาณเหล่านี้เป็นแหล่งพลังปราณสำหรับขับเคลื่อนหุ่นเชิด
ยามจำเป็นยังสามารถทำให้ศิลาวิญญาณทั้งหมดระเบิดขึ้นพร้อมกันได้
ครั้งก่อนใช้ศิลาวิญญาณเพียง 100 ก้อน ก็ระเบิดมารเฒ่าหูจนกระอักเลือดแล้ว
นอกจากนี้ เขายังหลอมหน้าไม้หลิงขนาดใหญ่กว่าปกติขึ้นมาอีกอัน แล้วนำไปพาดไว้บนบ่าหุ่นเชิด
ส่วนพลังต่อสู้ของหุ่นเชิดนั้น ไม่เหมือนผู้บำเพ็ญเซียนที่มีขอบเขตแบ่งแยกชัดเจน
หากให้หุ่นเชิดควบคุมกระบี่เหินต่อสู้ ก็น่าจะเทียบได้กับผู้บำเพ็ญขั้นฝึกลมปราณช่วงปลาย
หน้าไม้หลิงที่เขาจัดเตรียมให้หุ่นเชิด น่าจะมีอานุภาพโจมตีเทียบได้กับผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานช่วงต้นถึงกลาง
หากหุ่นเชิดระเบิดตัวเอง ก็น่าจะทำให้ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองบาดเจ็บได้
ต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นหยวนอิงพบเข้า ก็ยังต้องตกใจอยู่บ้าง