ครานี้เอ้อโหลวนั่งอยู่หน้าห้องลับขั้นหยวนอิง นั่งอยู่อย่างนั้นนานถึง 5 วัน
ตลอด 5 วันนี้ เขาไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ทั้งไม่ได้กินข้าว ไม่ได้ดื่มน้ำ กระทั่งกลั้นปัสสาวะจนแทบไม่ไหว
เขาจ้องตำแหน่งหนึ่งของค่ายกลด้วยดวงตาแดงก่ำ
ทันใดนั้น เขายกนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว แล้วแตะลงไปยังตำแหน่งหนึ่งบนค่ายกล
จุดที่ถูกแตะเกิดระลอกพลังวิญญาณแผ่กระจายออกมา
จากนั้นนิ้วของเขาก็ขยับแตะอย่างรวดเร็ว ติดต่อกันหลายสิบตำแหน่ง
พลังวิญญาณพลันสั่นไหว ประตูห้องลับค่อย ๆ เปิดออก
“ฮ่า ๆ...”
“คิก ๆ ๆ...”
เขาดีใจเหลือเกิน จนเกือบหัวเราะผิดเสียง
“คิก ๆ ๆ...”
ในที่สุดเขาก็หยั่งรู้แก่นแท้ของค่ายกลแห่งนี้ได้อย่างถ่องแท้
ทั้งเปิดมันได้อย่างราบรื่น ทั้งวางค่ายกลขึ้นด้วยตนเองได้
นับแต่นี้ เขาก็เปลี่ยนจากผู้เชี่ยวชาญค่ายกลเพียงครึ่ง ๆ กลาง ๆ กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญค่ายกลอย่างแท้จริง
มรดกของราชวงศ์ต้าโจวล้วนอยู่ในมือทางการ ผู้เชี่ยวชาญค่ายกลจึงมีน้อยยิ่ง มีอยู่เพียงหยิบมือ และทั้งหมดก็เป็นคนของทางการ
หลังจากกลายเป็นนักปรุงโอสถอิสระแล้ว เขาก็ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญค่ายกลอิสระอีกคน!
เอ้อโหลวยืนขึ้น เดินไปยังประตูห้องลับ
ห้องลับนี้หล่อขึ้นจากทองเหลืองร้อยหลอมทั้งห้อง และยังมีค่ายกลปกคลุมคุ้มกันอยู่โดยรอบ
หากแก้ค่ายกลไม่ได้ ต่อให้ระดมผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองหลายคนโจมตีพร้อมกัน ก็อาจต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองวันกว่าจะบุกเข้าไปได้
เมื่อเดินเข้าไป สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือกระถางโอสถขนาดใหญ่ใบหนึ่ง