บทที่ 290 ปลอมตัว
เอ้อโหลวตรวจดูผู้ใต้บังคับบัญชาที่ถูกพิษ ผิวหนังของพวกเขาเป็นสีเขียวคล้ำ เลือดไหลออกจากปากและจมูก
เขาใช้ญาณกวาดตรวจดู พบว่าอวัยวะภายในของพวกเขาล้วนมีเลือดไหล
จำนวนผู้ถูกพิษทั้งหมดมีมากกว่าร้อยคน
ในเวลาเพียงชั่วครู่ที่เอ้อโหลวตรวจดู ก็มีคนถูกพิษตายไปอีกสองคน
“นายท่าน หลังตรวจสอบเบื้องต้น ผู้ที่ถูกพิษทั้งหมดล้วนดื่มน้ำจากบ่อนี้”
ห่างจากภูเขาปากอสรพิษไปหลายลี้ มีบ่อน้ำขนาดเล็กอยู่แห่งหนึ่ง ปกติผู้ใต้บังคับบัญชามาฝึกฝนแถวนี้ ก็มักตักน้ำดื่มกันตรงนี้
เอ้อโหลวยืนอยู่ริมบ่อ ก้มมองลงไป ปากบ่อกว้างเพียงสามฉื่อ ส่วนด้านในลึกสองถึงสามจ้าง
ข้างบ่อมีโอ่งใบใหญ่ตั้งอยู่ น้ำที่ตักขึ้นมาจากบ่อถูกใส่ไว้ในนั้น
เขาหยั่งญาณลงไปในโอ่ง ตรวจดูอย่างละเอียดแล้วก็ยังไม่พบสิ่งผิดปกติ
เขาไม่กล้าทดลองพิษด้วยตัวเอง แม้แต่ใช้จมูกดมก็ยังไม่กล้า
“ไปหาสุนัขมาสักตัว เอามาทดลองดู”
“เมื่อครู่ข้าเห็นสุนัขเหลืองตัวใหญ่ตัวหนึ่งอยู่ริมทางที่เพิ่งผ่านมา ดูท่าจะเหมาะทีเดียว”
“ขอรับ!”
ชิวเยว่เหลือบมองเสี่ยวเฮยในอ้อมแขนของเอ้อโหลว แต่ไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะจากไป
ไม่นานนัก นางก็จูงสุนัขเหลืองตัวใหญ่กลับมา
สุนัขตัวนี้ตัวใหญ่ไม่น้อย พอเห็นเอ้อโหลวก็ส่ายหางไม่หยุด ดูสนิทสนมยิ่งกว่าเห็นคนในครอบครัวเสียอีก
เอ้อโหลวตักน้ำสะอาดจากโอ่งหนึ่งกระบวย ป้อนให้สุนัขเหลืองดื่ม
ทว่ายามนี้สุนัขเหลืองกลับเอาแต่ส่ายหางให้เขา ไม่ยอมดื่มน้ำ
“สุนัขอย่างเจ้านี่รู้จักเลือกกินเลือกใช้เสียแล้ว ข้าเติมเครื่องปรุงให้สักหน่อย...”