เอ้อโหลวยืนดูอยู่ในตลาดมืดครู่หนึ่ง ก่อนจะหามุมหนึ่งนั่งลง แล้วหยิบขวดใบเล็กสองใบออกมา
ในขวดทั้งสองมียาเม็ดบำรุงรากฐานอยู่ใบละเม็ด เขาวางไว้บนพื้นตรงหน้า เตรียมตั้งแผงขาย
ผู้คนเดินผ่านไปมามากมาย ทว่าไม่มีใครหยุดชมขวดเล็กสองใบนั้น
พ่อค้าแผงอื่นต่างตะโกนเรียกลูกค้ากันเสียงดัง ดึงดูดผู้คนให้มามุงดูไม่น้อย บรรยากาศไม่ต่างจากตลาดของชาวบ้านทั่วไป
ถึงอย่างไรเอ้อโหลวก็ยังเป็นหนุ่ม ใบหน้าบางอยู่บ้าง จึงไม่กล้าตะโกนเรียกลูกค้าเสียงดัง
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนใช้ถ่านเขียนคำว่า «ยาเม็ดบำรุงรากฐาน» ลงบนแผ่นหินตรงหน้า
ยาเม็ดเป็นของหายาก มีเพียงโรงหลอมโอสถของทางการเท่านั้นที่ผลิตได้
เพิ่งเขียนตัวอักษรเหล่านั้นเสร็จ ก็มีคนกว่าสิบคนล้อมเข้ามาทันที ต่างพากันถามราคา
«รับแต่ศิลาวิญญาณ»
«มีเพียงสองเม็ด เม็ดละสามศิลาวิญญาณ»
คนถามราคามีมาก คนที่อยากซื้อยิ่งมีมากกว่า
แต่กลับไม่มีใครยอมซื้อเสียที
ความยากจนบั่นทอนความกล้าของพวกเขา ได้แต่ลังเลอย่างหวาด ๆ ไม่กล้าตัดสินใจซื้อเสียที
มีผู้บำเพ็ญสี่คนมารวมกลุ่มกระซิบกระซาบปรึกษากันอยู่นาน ในที่สุดก็รวบรวมศิลาวิญญาณได้ครบสามก้อน แล้วซื้อยาเม็ดบำรุงรากฐานไปหนึ่งเม็ด
จากนั้นทั้งสี่ก็โอบประคองขวดยา เดินจากไปพลางเหลียวซ้ายแลขวา ท่ามกลางสายตาอิจฉาของผู้คน
เอ้อโหลวมองแผ่นหลังของทั้งสี่ที่ห่างออกไป ไม่รู้ว่าพวกเขาจะกลับไปแบ่งกันอย่างไร จะผลัดกันเลียคนละทีหรือไร?
หน้าแผงยังมีคนมุงดูอีกยี่สิบสามสิบคน ความอิจฉาและความโลภในแววตาของพวกเขาแทบจะกลืนเอ้อโหลวให้จมหาย
แต่คนมากมายถึงเพียงนั้นกลับรวบรวมศิลาวิญญาณสามก้อนไม่ได้
แน่นอนว่าโลกใบนี้มิได้ขาดแคลนศิลาวิญญาณ เพียงแต่ผู้คนที่มุงดูอยู่ตรงนี้ไม่มีติดตัวเท่านั้น
ขณะนั้นเอง ผู้บำเพ็ญคนหนึ่งซึ่งไม่ได้สวมแม้แต่หน้ากาก ก็ก้าวตรงเข้ามาอย่างองอาจ
คนผู้นั้นยื่นมือทั้งสองออกผลักผู้คนที่มุงดูให้แยกออกจากกัน เปิดทางเดินขึ้นมาเส้นหนึ่ง
ผู้คนถูกผลักอย่างไร้มารยาท ต่างกำลังจะสบถด่า แต่พอเงยหน้าขึ้นเห็นใบหน้าของผู้มาใหม่ ก็รีบเก็บสีหน้าโกรธขึ้ง เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้ม
เอ้อโหลวนึกว่าจะได้เห็นผู้บำเพ็ญกลุ่มนี้ลงไม้ลงมือกันเสียแล้ว