เอ้อโหลวเคยคุยโวต่อหน้าจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์หลงซิงในวันวาน ว่าตนจะยึดคืนจวิ้นหลิวซาและจวิ้นเซี่ยวอี้ให้จงได้
คำคุยโวที่กล่าวไว้ในวันนั้น เขาย่อมไม่ลืม อีกทั้งจักรพรรดิผู้เฒ่าก็มอบเสบียงและทรัพยากรให้เขาไม่น้อยจริง ๆ
เรื่องนี้ติดค้างอยู่ในใจเอ้อโหลวมาโดยตลอด บัดนี้เขามีพลังพอสมควรแล้ว จุดประสงค์ที่แท้จริงของการลงมือครั้งนี้จึงเป็นการยึดคืนดินแดนที่เสียไป
เขากับชื่อเกล็ดแดงวางแผนการลับ ๆ อยู่ระยะหนึ่ง ทั้งยังเชิญมนุษย์อินทรีมาร่วมด้วย ก่อนเปิดฉากจู่โจมแคว้นชิง
ผลลัพธ์เป็นที่น่าพอใจยิ่ง
ครั้นยึดเขตบัญชาการเฮยสุ่ยได้ เขาก็ให้มนุษย์อินทรีรีบไปหาบรรพชนผึ้งเพื่อรายงานความดีความชอบ
ที่สำคัญคือเตือนให้บรรพชนผึ้งคอยระวัง ช่วยจับตาดูสถานการณ์ด้วย
หากเซี่ยหมิงหย่วนลงมือด้วยตนเอง อย่างน้อยก็จะได้มีทางเอาชีวิตรอด
ดังนั้นหลังยึดเขตบัญชาการเฮยสุ่ยได้สำเร็จ เอ้อโหลวจึงสั่งให้กองทัพหยุดพักโดยเฉพาะ รอคอยอยู่ครึ่งวัน
เมื่อได้รับคำตอบจากทางบรรพชนผึ้งแล้ว เขาจึงกล้าเคลื่อนทัพบุกต่อ
กองทัพแคว้นชิงในยามนี้ เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้บำเพ็ญปีศาจแล้ว แทบไม่มีทางต้านทาน
โดยเฉพาะหลังจากเขานำหุ่นเชิดกว่าร้อยตัวออกมาร่วมศึก กองทัพแคว้นชิงก็ยิ่งพ่ายแพ้ได้ง่ายดาย
เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ยึดมาได้แล้วสองจวิ้น
เขาส่งมนุษย์อินทรีไปขอความดีความชอบจากบรรพชนผึ้งอีกครั้ง เมื่อยืนยันแล้วว่าบรรพชนอยู่ไม่ไกล จึงสั่งให้กองทัพเดินหน้าบุกจวิ้นที่สามต่อ
ทางฝ่ายผู้บำเพ็ญปีศาจ เมื่อแม่ทัพลาคว้าชัยต่อเนื่อง ผู้บำเพ็ญปีศาจขั้นแก่นทองที่เหลืออยู่หลายคนก็เริ่มอิจฉา
ประกอบกับคำชักจูงของแม่ทัพลา พวกเขาจึงละการเผชิญหน้าที่เมืองซานหยาง แล้วพากันมาร่วมศึกทางนี้ทั้งหมด