เอ้อโหลวเพื่อ 15 ก้อนศิลาวิญญาณ จึงจงใจพ่ายแพ้หลายครั้งติดต่อกันระหว่างการประลองในสนามสอบคัดเลือกขุนนางฝ่ายบู๊
มีเพียงบางครั้งที่เขาชนะสักหนึ่งหรือสองรอบ ผลงานจึงคงเส้นคงวา รั้งอันดับอยู่ในช่วงกลางค่อนไปทางท้ายมาโดยตลอด
ทุกอย่างล้วนอยู่ในแผนการอันแยบยลของใต้เท้าทั้งหลาย
ทว่า ในการประลองรอบสุดท้ายกลับเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นเล็กน้อย
คู่ต่อสู้ของเขากลับเป็นคนขับรถม้าแซ่เซี่ยที่เคยพบกันในตลาดมืดก่อนหน้านี้
แม้แต่คนขับรถม้าของตูเว่ยยังมาสอบบู๊จวี่เหรินที่นี่ด้วย
ตามบทที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้า เดิมทีเอ้อโหลวควรจะแพ้ในรอบนี้
แต่คนขับรถม้าผู้นี้มีท่าทางชั่วร้ายเหลือเกิน แถมยังปากเหม็นจนคนแทบทนไม่ไหว ทั้งยังยั่วยุเขาไม่หยุด
เอ้อโหลวอดกลั้นไม่ไหว จึงซัดคนขับรถม้าผู้นั้นอย่างหนักบนเวทีประลอง
ฟันหน้าหลุดไปห้าซี่ ซี่โครงหักสองซี่ โดยเฉพาะใบหน้าอ้วนฉุถูกเขาซ้อมจนบวมเป่ง
“อ๊าก!”
“อ๊ากกก...”
คนขับรถม้าแซ่เซี่ยถูกซ้อมจนล้มลงกับพื้น กุมอกครางงึมงำ ไม่กล้าลุกขึ้นมาอีก
เอ้อโหลวระบายโทสะจนหมดก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ครั้นถึงตอนนั้นจึงนึกขึ้นได้ว่ารอบนี้ตนควรจะแพ้
เมื่อนึกถึงศิลาวิญญาณแวววาว 15 ก้อนที่กำลังจะสูญเสีย เขาก็รู้สึกเสียดายจนแทบขาดใจ
เขาเดินไปข้างคนขับรถม้าแซ่เซี่ย เอ่ยถามเสียงเบา
“หรือเจ้าจะลุกขึ้นมาต่อยข้าสักหมัด? ข้าจะไม่ตอบโต้ ง่ายดายมาก”
แต่คนขับรถม้าแซ่เซี่ยผู้นี้ก็เป็นคนขี้ขลาด ถูกเอ้อโหลวซ้อมไปเช่นนั้นจึงคิดว่าอีกฝ่ายกำลังหาวิธีทรมานตนอีก
น้ำใจของเอ้อโหลวกลับถูกมองเป็นความประสงค์ร้าย
เขานอนครางงึมงำอยู่บนพื้น ไม่ยอมลุกขึ้น ทำเอาเอ้อโหลวจนปัญญา
เมื่อเห็นว่ากรรมการกำลังจะประกาศผลการประลอง เอ้อโหลวก็เกิดไหวพริบขึ้นมาอย่างไม่รู้ว่าได้มาจากที่ใด