หวงฟู่กุ้ยอายุมากกว่าเอ้อโหลวอยู่ไม่กี่ปี คราวก่อนตอนติดคุกถูกผู้คุมตีจนขาหักไปข้างหนึ่ง
เขาเชิญหมอมีชื่อมารักษาขาที่บาดเจ็บจนหาย แม้จะเดินได้แล้ว แต่ขาข้างหนึ่งยาวกว่าอีกข้าง
หลังหวงฟู่กุ้ยเข้าร่วม เอ้อโหลวก็โยนตำราร้อยศาสตราให้เขา แล้วให้คัดลอกไว้เล่มหนึ่ง
จากนั้นหวงฟู่กุ้ยก็ถือหนังสือค้นคว้าด้วยตนเองอย่างช้า ๆ เริ่มจากช่วยเอ้อโหลวสร้างมีดบินขึ้นมาสิบกว่าเล่ม
รูปทรงอัปลักษณ์ไปบ้างก็ไม่เป็นไร ขอเพียงโยนจากที่สูงลงไปกระแทกคนได้ก็พอ
ทว่าเมื่อเอ้อโหลวพกมีดบินเหล่านั้นขึ้นไปบนฟ้าแล้วโยนลงมา เขากลับพบว่าแม้แต่เป้าหมายเล็ก ๆ อย่างการใช้มันกระแทกคนก็ใช่ว่าจะทำได้ง่าย
มีดหลายเล่มพอโยนลงไปก็พลิกคว่ำตะแคง หมุนติ้วตกลงมา บางเล่มก็ด้ามปักลงพื้น
ผลลัพธ์เช่นนี้ยังสู้โยนก้อนหินลงไปตรง ๆ ไม่ได้
จึงทำได้เพียงให้หวงฟู่กุ้ยค้นคว้าและปรับปรุงต่อไป
นอกจากค้นคว้าเรื่องการตีเหล็กแล้ว เอ้อโหลวยังให้เขาใช้เวลาว่างสอนเด็ก ๆ อ่านเขียนหนังสือด้วย
เดิมทีคิดจะให้สอนแค่เด็กไม่กี่คน คาดไม่ถึงว่าทุกครั้งที่เริ่มสอน คนทั้งสามร้อยกว่าคนต่างเบียดกันเข้ามาเรียน
ภายหลังจึงให้พวกเขาเรียนวันละหนึ่งชั่วยามหลังมื้ออาหาร ส่วนจะเรียนรู้ได้มากน้อยเพียงใดก็ขึ้นอยู่กับตัวพวกเขาเอง
นอกจากมีดจะใช้ไม่ได้แล้ว ห่านตัวใหญ่ที่อยู่ระหว่างหว่างขาก็ยังไม่ค่อยไหว
พาเขาบินได้สองสามลี้ อย่างมากก็สามถึงห้าลี้ ก่อนจะหมดแรง
จึงต้องให้ฝูงห่านกินอาหารดีขึ้น เพื่อเสริมพละกำลัง
หลายวันก่อน เขาให้ยาเม็ดบำรุงรากฐานแก่ห่านตัวใหญ่ตัวละหนึ่งเม็ดทุกวัน พละกำลังของพวกมันเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดจริง ๆ
แต่ไม่นานก็พบปัญหาใหม่ ยาเม็ดบำรุงรากฐานในตลาดมืดมีอยู่จำกัด
ตัวยาหลักของยาเม็ดบำรุงรากฐานต้องใช้โสมอายุห้าสิบปี ผลผลิตในแต่ละปีก็มีจำนวนตายตัว