นับแต่ติงนายอำเภอเข้ารับตำแหน่ง อำเภออันชางก็เปิดรับผู้คนจากภายนอกอย่างต่อเนื่อง ทั้งยังปฏิบัติต่อผู้อพยพเป็นอย่างดี
หลายปีมานี้ แม้จะสังหารผู้บำเพ็ญนอกรีตไปมากมาย แต่ก็ยังมีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาด จนสะสมได้เกือบหนึ่งแสนคน
นอกจากผู้ที่หวงหม่านชางสกัดไว้ กับเจ้าที่ดินรายใหญ่เพียงไม่กี่คนแล้ว ผู้คนกว่าหนึ่งแสนที่เหลือส่วนใหญ่ต่างหลั่งไหลเข้าเมืองอำเภอ
บัดนี้ทั้งเมืองอันชางถูกปกคลุมด้วยหมอกโลหิตสีแดง ผู้คนภายนอกไม่อาจเข้าใกล้ได้
เมื่อพบสิ่งที่รับมือไม่ไหว เอ้อโหลวก็ไม่ฝืนกำลัง ตรงขึ้นขี่ต้าไป๋มุ่งหน้าไปฟ้องร้องที่เมืองซานหยาง
บัดนี้เขาเป็นขุนนางแห่งราชวงศ์ต้าโจว มีราชวงศ์ต้าโจวทั้งราชวงศ์หนุนหลัง
หากพบศัตรูที่ตนเอาชนะไม่ได้ ก็ให้ราชสำนักลงมือจัดการ
เขาขี่ห่านขาวตัวใหญ่บินอยู่หนึ่งวัน ในที่สุดก็มาถึงที่ว่าการเมืองจวิ้น แล้วเล่าสถานการณ์ของอำเภออันชางให้ผู้ว่าการเมืองฟังตั้งแต่ต้นจนจบ
“ท่านผู้ว่าการ ผู้คนหนึ่งแสนในอำเภออันชางกำลังตกทุกข์ได้ยาก บัดนี้ทุกคนล้วนเฝ้าหวังให้ท่านเซี่ยชิงเทียนลงมือ ช่วยเหลือราษฎรให้พ้นจากความทุกข์เข็ญ”
ผู้ว่าการเมืองฟังคำของเอ้อโหลวแล้วก็เผยสีหน้าลำบากใจ
เขาเพิ่งบรรลุขั้นสร้างรากฐานได้ไม่นาน จะเป็นคู่ต่อสู้ของมารเฒ่าผู้นั้นได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น หากคราวนี้เขาไปอำเภออันชางกับเอ้อโหลว ต่อให้ไม่ตายในมือมารเฒ่าติง เอ้อโหลวที่อยู่ตรงหน้าก็อาจเป็นภัยยิ่งกว่า
“ข้าเฒ่าไม่เคยคาดคิดเลยว่าติงนายอำเภอจะเป็นมารเฒ่าเช่นนี้ เพียงแต่พลังฝีมือของข้าต่ำต้อย เกรงว่าคงมิใช่คู่มือของมัน”
แม้ผู้ว่าการเซี่ยจะรักราษฎรดุจบุตร ทว่าตัวเขาเองมีฐานะสูงส่ง จะยอมเสี่ยงอันตรายเพื่อพวกชาวบ้านหัวแข็งได้อย่างไร
กล่าวได้เพียงว่า แต่ละคนล้วนมีวิธีรักราษฎรดุจบุตรแตกต่างกัน
“ตูเว่ยจาง เจ้าจงกลับอำเภออันชางไปก่อน ข้าจะรายงานไปยังที่ว่าการแคว้น ให้ส่งยอดฝีมือมาปราบมารตนนี้”
ในเมื่อผู้ว่าการเมืองไม่ยอมไปอำเภออันชางกับเขา เอ้อโหลวจึงทำได้เพียงเดินทางกลับไปก่อน
อย่างไรเสีย กิจการของเขายังอยู่ในอำเภออันชาง
เมื่อกลับถึงอำเภออันชาง เขาก็ไปตรวจดูเมืองอำเภออีกครั้ง