นับตั้งแต่เอ้อโหลวหนีกลับมาได้คราวก่อน เขาก็ฝึกฝนอย่างเอาเป็นเอาตายทุกวัน เรียกว่าถึงคราวคับขันค่อยลับหอก แม้จะไม่คมกริบ แต่อย่างน้อยก็ยังพอใช้ได้!
โอสถรวมปราณชนิดนั้น เขาหยิบขวดยาขึ้นมาเทใส่ปากทุกครั้ง ครั้งละสิบกว่าเม็ด
ไม่มีทางเลือก ในมือไม่มีโอสถเสวียนหยวนสำหรับผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐาน จึงได้แต่กินโอสถรวมปราณของขั้นฝึกลมปราณให้มากหน่อย
ยังดีที่สมุนไพรวิญญาณล้วนปลูกโดยอวี่ซาน ส่วนโอสถก็หลอมขึ้นเอง เตาหนึ่งหลอมได้แปดถึงเก้าเม็ด ต้นทุนไม่สูงนัก
ล้วนเป็นสินค้าค้างสต็อกในมือเขาเอง
เอ้อโหลวนั่งสมาธิบำเพ็ญอยู่ครู่หนึ่ง ฤทธิ์โอสถรวมปราณก็ถูกหลอมจนหมด ตันเถียนมีหยดพลังเวทเพิ่มขึ้นอีกหยด
เขาเดินออกจากกระท่อมหิน เห็นอวี่ซานกำลังพรวนดิน คนที่มุ่งมั่นทำงานดูมีเสน่ห์ที่สุดจริง ๆ
“อวี่ซาน มาพักสักครู่!”
“นายท่าน ทางโน้นยังมีงานอีกมากที่ข้ายังทำไม่เสร็จ!”
อวี่ซานแบกจอบสองเล่ม เดินเข้ามาอย่างไม่เต็มใจนัก ไม่อยากเสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระ
“กินโอสถขวดนี้เสีย นอกจากทำไร่แล้ว ยังต้องแบ่งเวลามาฝึกฝน เพิ่มพูนกำลังสักหน่อย”
เอ้อโหลวพูดพลางหยิบโอสถรวมปราณขวดหนึ่งยื่นให้อวี่ซาน
“ขอบคุณนายท่าน ข้าขุดแปลงนั้นเสร็จแล้วค่อยกิน”
อวี่ซานรับโอสถมา กลัวจะเสียเวลาของเขา จึงหิ้วจอบสองเล่มกลับไปพรวนดินต่อทันที
ดูท่าอวี่ซานคงพึ่งพาไม่ได้แล้ว
เอ้อโหลวหยิบโอสถออกมาอีกหลายขวด เดินไปยังฝูงห่าน
“ห่านใหญ่ กินยาได้แล้ว!”
เริ่มจากราชาห่าน เขาป้อนยาเม็ดบำรุงรากฐานหลายเม็ดใส่ปากห่านใหญ่แต่ละตัว
บัดนี้ฝูงห่านบรรลุถึงขั้นฝึกลมปราณช่วงปลายแล้ว น่าเสียดายที่ไม่อาจสร้างรากฐานได้
เขาไม่ค่อยเข้าใจ หากห่านใหญ่สร้างรากฐานขึ้นมาเองโดยไม่ได้ลงทะเบียน จะถูกนับเป็นห่านนอกรีตหรือไม่
งูใหญ่ขั้นสร้างรากฐานสามตัวนั้นก็คงไม่ได้ลงทะเบียนไว้เช่นกัน ดูเหมือนไม่เห็นมีใครมาติดตามเอาความ
ตอนนี้รอบตัวไม่มีใครให้ไต่ถามแม้แต่คนเดียว
หากทำได้ เขามีตำรับโอสถสร้างฐานอยู่ในมือ ขอเพียงหาทางรวบรวมสมุนไพรวิญญาณอีกสี่ชนิดให้ครบ ก็จะหลอมโอสถสร้างฐานได้ชุดหนึ่ง