ตำนานบำเพ็ญเทพด้วยน้ำเต้าวิเศษ

ตอนที่ 277 โอสถคืนวัย

6 นาที· 1.4K คำ

เอ้อโหลวเดินไปตามทางเดินเข้าสู่ตลาดมืด มือยังถือเครื่องรางหยกพลิกดูอยู่

เครื่องรางหยกชิ้นนี้มีขนาดเพียงนิ้วหัวแม่มือ ทว่ากลับสลักค่ายกลไว้กว่าสิบสาย

ด้วยความชำนาญด้านการหลอมอาวุธและค่ายกลของเอ้อโหลวในยามนี้ เขาทำได้เพียงระดับนี้เท่านั้น

ดูท่าผู้มีความสามารถสูงส่งที่อยู่เบื้องหลังตลาดมืดแห่งนี้จะไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

อีกทั้งทุกเมืองที่เขาเคยไป สัญญาณลับของตลาดมืดล้วนเหมือนกัน แสดงว่าล้วนเป็นกิจการของขุมกำลังเดียวกัน

ขุมกำลังที่แทรกซึมไปได้ทุกซอกทุกมุมของราชวงศ์ต้าโจว อีกทั้งสิ่งที่ทำมักขัดต่อกฎหมายของราชวงศ์ต้าโจว ย่อมไม่ใช่ขุมกำลังธรรมดาแน่

เมื่อครู่เขาคิดว่าตนเป็นผู้บำเพ็ญนอกรีต จึงควรวางท่าโอหังขึ้นสักหน่อย นี่ไม่ใช่นิสัยของเอ้อโหลวเลย ต่อไปพยายามอย่าไปหาเรื่องตลาดมืดจะดีกว่า

เอ้อโหลวเก็บเครื่องรางหยกลงในน้ำเต้าวิเศษอย่างลวก ๆ ก่อนเดินไปยังร้านขายโอสถเบื้องหน้า

เมื่อหลายปีก่อน เขาเคยใช้ฐานะเซียนธิดาผีเสื้อขายโอสถจำนวนมากที่นี่

ท้ายที่สุดเหตุที่ถูกจับได้ก็เพราะเขาซื้อหญ้าเสวียนหยวนที่หมุนเวียนอยู่ในเมืองจนหมดเกลี้ยง จึงทำให้ผู้อื่นเริ่มสังเกตเห็น

คราวนี้เขาจึงเรียนรู้จากบทเรียนเดิม ไม่ซื้อหญ้าเสวียนหยวน เพียงขายโอสถบางส่วนเพื่อแลกศิลาวิญญาณระดับกลาง

เพื่อการแลกเปลี่ยนคราวนี้ ก่อนออกเดินทางเขายังจงใจใช้ดินวิญญาณกับน้ำทะเลสาบวิญญาณเร่งให้หญ้าเสวียนหยวนชุดหนึ่งเติบโตอย่างรวดเร็ว แล้วนำไปหลอมเป็นโอสถชุดหนึ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป