หลังซือหม่าอี้จากไป เอ้อโหลวก็ไม่ต้องกังวลเรื่องใดมากนัก อย่างไรเสียทุกอย่างก็มีหวงเหลาไฉคอยจัดการ
ด้วยความช่วยเหลือด้านทรัพยากรจากเขา หวงเหลาไฉกลับทะลวงสู่ขั้นสร้างรากฐานได้ในวัยชรา ทั้งยังมีอายุขัยยืนยาวถึง 200 ปี
ผู้คนมากมายต่างชื่นชมว่าหวงเหลาไฉแม้อายุมากก็ยังแข็งแรง ทั้งยังประสบความสำเร็จในบั้นปลายชีวิต
มีเพียงหวงเหลาไฉเท่านั้นที่รู้ว่า ตนไม่มีพรสวรรค์ด้านการบำเพ็ญเพียรแม้แต่น้อย ทั้งหมดล้วนเกิดจากการทุ่มทรัพยากรลงไป
ยามที่หวงเหลาไฉยังเป็นเพียงเศรษฐีบ้านนอก มักได้ยินผู้คนกล่าวถึงบุตรของใต้เท้าคนนั้นในอำเภอ ว่าเป็นอัจฉริยะอย่างโน้นอย่างนี้!
ครั้งนั้นเขาเคยอิจฉาอย่างยิ่ง ช่างสมกับคำกล่าวที่ว่ามังกรให้กำเนิดมังกร หงส์ให้กำเนิดหงส์ คนเหล่านั้นเกิดมาก็มีวาสนาเป็นผู้สูงศักดิ์
คนบ้านนอกอย่างตน มีคุณสมบัติด้อยกว่าผู้อื่นแต่กำเนิด ชาตินี้คงทำได้เพียงทำนา
บัดนี้เมื่อได้เป็นผู้ดูแลเมืองซานหยาง เขาจึงมองเห็นธาตุแท้ของคำว่าอัจฉริยะ
คนเราล้วนเหมือนกัน อัจฉริยะอะไรกัน ส่วนใหญ่ก็ล้วนเกิดจากการทุ่มทรัพยากรทั้งนั้น
หากได้รับการประคบประหงมด้วยทรัพยากรนานาชนิดมาตั้งแต่เล็ก ต่อให้เป็นหมูสักตัวก็ยังฝึกจนกลายเป็นหมูอัจฉริยะได้
หากไม่มีทรัพยากรเพียงพอ ต่อให้มีอัจฉริยะตัวจริงอยู่บ้าง ก็ทำได้เพียงเป็นผู้เช่านา บางทีอาจอดตายก่อนโตเป็นผู้ใหญ่ด้วยซ้ำ
ในสถานเลี้ยงทารกกำพร้าเมืองซานหยางมีอัจฉริยะอยู่มากมาย ก็เพราะพวกเขาเติบโตมาด้วยข้าววิญญาณตั้งแต่เล็ก จนร่างกายเปลี่ยนแปลงไป
ครั้นเติบโตขึ้น พวกเขายังมีโอกาสได้รับเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียร อีกทั้งเอ้อโหลวยังคอยทุ่มเททรัพยากรให้อย่างต่อเนื่อง