เอ้อโหลวให้ห่านตัวใหญ่กับงูตัวใหญ่เฝ้าประตู ส่วนตนพักอยู่ในห้องอันพังทลายแห่งนี้ เพื่อฟื้นฟูญาณ
เมื่อญาณถูกใช้ไป ย่อมต้องใช้เวลานานกว่าจะฟื้นคืน
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด พลันมีเสียงต่อสู้ดังกึกก้องมาจากด้านนอก ราวกับฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย
แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนั้น แม้เอ้อโหลวอยู่ห่างไกล ก็ยังรู้สึกหวาดหวั่นจนใจเต้นระรัว
ก่อนหน้านี้ เขาเคยสัมผัสพลังอำนาจเช่นนี้จากเฉินอ้วนแห่งกองทัพพิทักษ์แผ่นดินเท่านั้น
ผู้ที่กำลังต่อสู้กันอยู่เป็นผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทอง!
งูตัวใหญ่ซึ่งปกติวางอำนาจบาตรใหญ่ กลืนกินผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานได้คำเดียว บัดนี้กลับหดหัวเข้าไปหลังประตู สั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
มีเพียงห่านตัวนั้นที่ยังคงเฝ้าอยู่นอกประตู หันหน้าไปทางเสียงต่อสู้ ยืดคอเชิดหัวสูง ยืนนิ่งดุจขุนเขา ชวนให้รู้สึกถึงท่วงท่าของยอดฝีมืออยู่หลายส่วน
เอ้อโหลวดึงห่านตัวใหญ่เข้ามาในทันที
พวกเราไม่จำเป็นต้องไปหาเรื่องยอดฝีมือขั้นแก่นทอง!
บนทางหิน มีผู้คนบางกลุ่มเดินพูดคุยกัน สีหน้าตื่นเต้นยิ่งนัก
「ได้ยินว่าด้านหน้าพบเคล็ดวิชาของยอดฝีมือขั้นหยวนอิง」
「ยอดฝีมือขั้นแก่นทองสองคนกำลังต่อสู้กันอยู่!」
「นอกจากเคล็ดวิชาขั้นหยวนอิงแล้ว คล้ายจะมีมรดกสืบทอดอื่นอีกด้วย」
「ได้ยินว่าเป็นมรดกสืบทอดด้านการหลอมโอสถ!」
เมื่อเผชิญกับสิ่งล่อตาล่อใจมหาศาล ต่อให้เบื้องหน้ามียอดฝีมือขั้นแก่นทอง ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานจำนวนมากก็ยังมุ่งหน้าไปอย่างไม่ลังเล หวังฉวยโอกาสเสี่ยงเข้าไปแย่งส่วนแบ่ง
หลังดึงห่านตัวใหญ่เข้ามาในประตูแล้ว เอ้อโหลวยกก้อนหินใหญ่ที่พังถล่มลงมาหลายก้อนมาปิดประตูเสียเลย
การต่อสู้ของผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ยิ่งอยู่ห่างไกลเท่าใดยิ่งดี หากญาณของเขาฟื้นคืนแล้ว คงหนีไปนานแล้ว
「ครืน ครืน...」
「ครืน ครืน...」
แรงปะทะของพลังขั้นแก่นทองสั่นสะเทือนจนบ้านที่เอ้อโหลวอยู่ส่งเสียงดังกรอบแกรบ ผนังบ้านที่พังไปแล้วครึ่งหนึ่ง บัดนี้มีอิฐร่วงลงมาอีกหลายก้อน
「เอ๊ะ?」
เอ้อโหลวเหลือบเห็นแผ่นโลหะสีดำแผ่นหนึ่งโดยบังเอิญ อยู่หลังอิฐที่พังลงมา
เขารู้สึกคุ้นเคยกับแผ่นโลหะชนิดนี้อยู่บ้าง