หลังเอ้อโหลวกลับมา เขาก็พูดคุยกับซือหม่าอี้ตลอดทั้งคืน จนเข้าใจสถานการณ์ในเมืองซานหยางและทั่วทั้งต้าโจวในยามนี้เป็นอย่างดี
ทางเมืองซานหยางมีซือหม่าอี้คอยดูแล สถานการณ์จึงสงบลงชั่วคราว
เอ้อโหลววางใจมอบพื้นที่ให้ซือหม่าอี้จัดการได้อย่างเต็มที่ ไม่ต้องกังวลว่าเขาจะก่อเรื่องจนพืชผลของตนเสียหาย
ทว่าซือหม่าอี้ยังมีธุระของตนเอง ไม่อาจอยู่ที่นี่นานนัก
ในราชสำนักยามนี้ นับตั้งแต่เขาลงมือฟันดาบแรก ก็ไม่มีหนทางให้หันหลังกลับแล้ว
ไม่ใช่เพียงเขาเท่านั้น แม้แต่จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์หลงซิงก็ไม่ต่างกัน แทบไม่มีทางเลือกให้ถอย
คราก่อนจี้ซงเพียงโผล่หน้าในเมืองซานหยางแล้วก็รีบกลับเมืองหลวง นั่นเป็นเพราะข้างกายจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์หลงซิงมีคนที่ใช้งานได้ไม่มากนัก อีกทั้งสถานการณ์ในราชสำนักยังดูพิกลอยู่บ้าง
“เจ้าช่วยดูแลที่นี่แทนข้าอีกสักหลายวัน ข้ายังต้องออกไปจัดการธุระบางอย่าง”
เอ้อโหลวแวะพักที่ที่ว่าการเมืองเพียงวันเดียว ก่อนจะฝากเมืองซานหยางไว้กับซือหม่าอี้ แล้วออกเดินทางต่อ
เขาต้องไปตามหาจูเอ๋อร์
แต่ผู้ที่ก่อเรื่องทั้งหมดคือเซี่ยหมิงหย่วน อย่างไรก็ต้องไปคิดบัญชีเอาดอกเบี้ยคืนจากเขาสักหน่อย
ก่อนออกจากเมืองซานหยาง เอ้อโหลวยังแวะไปดูตลาดมืดด้วย
เมืองซานหยางอุดมสมบูรณ์ ผู้คนก็หนาแน่น ตลาดมืดจึงคึกคักรุ่งเรือง
ร้านค้าสามแห่งที่เป็นของเอ้อโหลวมีลูกค้าเนืองแน่นมาโดยตลอด
เขาได้รู้จากหวงเหลาไฉว่า เนื่องจากผู้พิทักษ์ตลาดมืดคนก่อนหายตัวไปนานเกินไป ตลาดมืดจึงส่งผู้พิทักษ์คนใหม่มาประจำที่เมืองซานหยางอีกครั้ง