ตำนานบำเพ็ญเทพด้วยน้ำเต้าวิเศษ

ตอนที่ 338 วางกับดัก

7 นาที· 1.6K คำ

ช่วงหลายวันมานี้ เอ้อโหลวรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ราวกับมีคนแอบจับตาดูตนอยู่ในเงามืด

เมื่อหลายวันก่อน เขาพบชายชราคนหนึ่งบนถนนใหญ่ ทั้งสองเดินสวนไหล่กันไป พอหันกลับมา ชายชราผู้นั้นก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

ทว่าคนผู้นี้น่าจะมีฝีมือเหนือกว่าเขามาก เขาใช้ญาณค้นหาอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่อาจพบร่องรอยอีกฝ่าย

มีผู้ฝีมือสูงซ่อนตัวอยู่ใกล้กาย แต่ตนกลับตรวจจับไม่ได้ นับเป็นความรู้สึกอึดอัดยิ่งนัก จิตใจไม่อาจสงบลงได้เลย

ทุกวันนี้เขาเอาแต่คิดถึงเรื่องนี้ แม้แต่ยามกินข้าวก็ยังกังวลว่าผู้ฝีมือสูงจะวางยาพิษตนหรือไม่

ยามหลับนอนก็หวั่นว่าผู้ฝีมือสูงผู้นั้นจะจู่ ๆ โผล่ออกมา ฟันตนขาดเป็นสองท่อนหรือไม่

แม้แต่ตอนถ่ายหนักถ่ายเบา เขาก็แผ่ญาณออกไปโดยรอบ กลัวว่าจะมีคนแอบมอง...

เพราะวิตกกังวล เขาจึงเตรียมพร้อมหลบหนีอยู่ตลอดเวลา คิดหาหนทางรับมือทุกเมื่อ

ในยามนี้ วิธีที่เขาคิดออกมีเพียงหลบหนีกับวางกับดัก

เขาเชื่อคำกล่าวของผู้อาวุโสพันกลไกมาโดยตลอดว่า บนโลกนี้ไม่มีศัตรูที่เอาชนะไม่ได้ มีเพียงเจ้ายังหาวิธีรับมือที่ได้ผลไม่พบเท่านั้น

ยามนี้ยังแยกไม่ออกว่าผู้ฝีมือสูงที่ซ่อนตัวอยู่เป็นมิตรหรือศัตรู อย่างไรเขาก็ต้องเตรียมการไว้ล่วงหน้า จะหวังพึ่งโชคไม่ได้

เอ้อโหลวครุ่นคิดทบทวนทุกวันว่าตนมีความสามารถใด และมีวิธีรับมืออะไรบ้าง

อันดับแรก เมื่อพบอันตราย เขาสามารถมุดเข้าไปในน้ำเต้าวิเศษเพื่อรักษาชีวิต

นอกจากนี้เขายังเชี่ยวชาญค่ายกล ในมือมีหุ่นเชิดที่ระเบิดตัวเองได้เป็นจำนวนมาก ทั้งยังมีเมล็ดระเบิดอสนีอีกมากมาย รวมถึงเส้นใยบางที่แม้แต่ญาณก็ตรวจไม่พบ และใยแมงมุม...

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป