เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นลู่ซีนำสมุนไพรไปส่งที่เหรินเหอถัง ฟางจางกุ้ยเห็นนางเข้าก็ยิ้มออกมาทันที บอกว่ามีข่าวดี
“แม่นางเฉิน เหรินเหอถังสาขาเมืองเอกตอบกลับมาแล้ว บอกว่าดอกพุดซ้อนแห้งของแม่นางพวกเขายินดีจะทดลองรับซื้อหนึ่งล็อต ราคาคิดที่สิบห้าเหวินต่อตำลึง สูงกว่าทางนี้สามเหวิน” ฟางจางกุ้ยยื่นจดหมายฉบับหนึ่งมาตรงหน้า “นี่คือใบสั่งซื้อของเหรินเหอถัง แม่นางลองดู”
เสิ่นลู่ซีเปิดจดหมายกวาดตาอ่านคร่าว ๆ เหรินเหอถังต้องการปริมาณไม่น้อย ล็อตแรกต้องการดอกพุดซ้อนแห้งถึงสามสิบจิน หากคุณภาพคงที่ในภายหลัง สามารถจัดส่งเป็นรายเดือนได้
ดอกพุดซ้อนแห้งสามสิบจิน คิดสิบห้าเหวินต่อตำลึง ก็เท่ากับเจ็ดตำลึงสองสลึง แค่รายการเดียวนี้ก็เทียบเท่ากับที่นางขายมันเทศตากแห้งได้หลายเดือน
“ฟางจางกุ้ย ดอกแห้งสามสิบจินตอนนี้ข้ายังออกให้ไม่ได้ ต้องทยอยจัดส่ง รุ่นแรกขอส่งสิบจินก่อนได้หรือไม่”
“ได้ ข้าจะบอกพวกเขาไป แม่นางส่งสิบจินมาก่อน ถ้าคุณภาพผ่าน หลังจากนั้นค่อยเพิ่มปริมาณ” ฟางจางกุ้ยยิ้ม “แม่นางเฉิน หากดอกพุดซ้อนของแม่นางผลิตได้สม่ำเสมอ แค่ร้านสมุนไพรแห่งเดียวก็พอให้แม่นางอิ่มหนำสำราญ”
ออกจากเหรินเหอถังแล้ว เสิ่นลู่ซีเข้าสู่มิติโดยตรง พุดซ้อนในแปลงสมุนไพรกำลังเบ่งบานสะพรั่ง ดอกขาวเต็มกิ่ง นางเด็ดได้สองตะกร้าเต็ม ๆ เกลี่ยบนตะแกรงตาก
ในมิติตากแห้งเร็วกว่าข้างนอก สองสามวันก็ได้ดอกแห้ง คุณภาพยังดีกว่าตากธรรมชาติข้างนอก สีขาวกว่า กลิ่นหอมแรงกว่า