ผู้คนในคลินิกหันกลับไปมองอีกครั้ง
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งยืนอยู่ตรงประตู อายุราวห้าสิบปี รูปร่างกำยำล่ำสัน แผ่รัศมีน่าเกรงขามแม้ไม่ต้องแสดงอำนาจ
ผู้มาใหม่ชื่อสือฮ่าว เป็นหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยในเขตที่ทำการเทศบาล รับผิดชอบดูแลความปลอดภัยของเจ้าหน้าที่เทศบาลจงตูโดยเฉพาะ
ด้านหลังเขายังมีเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบสองแถว ยืนเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ ทุกคนพกอาวุธครบมือ กลิ่นอายวิชายุทธ์โบราณแผ่เข้มข้น
สือฮ่าวก้าวฉับ ๆ เข้ามาในคลินิก สายตากวาดผ่านตู้จื่อเถิง ผ่านเหวินจาง ก่อนจะหยุดลงที่สิงเจิ้ง ทั้งสองสบตากันแล้วพยักหน้าเล็กน้อย
สือฮ่าวหันกลับไปเผชิญหน้าตู้จื่อเถิง ตวาดอย่างเดือดดาลว่า “ตู้จื่อเถิง พวกแกตาบอดกันหรือไง! กล้าขัดคำสั่งเทศบาล ใครให้ความกล้าพวกแก?!”
“อะไรนะ เทศบาลจงตู? ไม่ใช่ว่าผู้นำเทศบาลถูกย้ายไปแล้วหรือ? ทำไมถึงเป็น...”
ตู้จื่อเถิงพึมพำ ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาหันขวับไปมองสิงเจิ้ง สมองอื้ออึง ก่อนเสียงจะขาดหายไปกลางคัน
เคร้ง!
กุญแจมือในมือเขาร่วงลงพื้น ใบหน้าเปลี่ยนจากเขียวคล้ำเป็นซีดขาว แล้วกลายเป็นเทาหม่น ริมฝีปากสั่นระริก ดวงตาเบิกโพลงแทบถลนออกจากเบ้า
สือฮ่าวเป็นหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยในเขตที่ทำการเทศบาล เป็นยอดฝีมือขั้นแปรสภาพระดับสูงสุด ติดตามผู้นำเทศบาลมานานกว่าสิบปี ไม่เคยห่างกายแม้แต่ก้าวเดียว
ผู้นำเทศบาลคนก่อนถูกย้ายไปนานแล้ว ช่วงนี้สือฮ่าวจึงว่างมาตลอด
แต่ตอนนี้สือฮ่าวกลับมาปรากฏตัวที่นี่ พร้อมบอกว่าเขาขัดคำสั่งของผู้นำเทศบาล
นั่นหมายความว่า...
สิงเจิ้งคือผู้นำเทศบาลหรือ?
หรือว่าสิงเจิ้งกลับมารับตำแหน่งผู้นำเทศบาล?
พอคิดได้เช่นนั้น ขาของตู้จื่อเถิงก็เริ่มสั่น