ระหว่างทางไปฐานที่มั่นเมืองหลวง ทุกอย่างราบรื่นดี แม้จะเจอซอมบี้อยู่บ้าง แต่ระดับของพวกมันก็ไม่สูงเท่าซอมบี้ที่พวกเขาเจอในเมืองดี
อวิ๋นอี้กินผลไม้อบแห้งพลางครุ่นคิด
“หลังผ่านมาหลายเมืองแบบนี้ ยิ่งรู้สึกว่าเมืองดีผิดปกติ”
ไป๋ลู่พยักหน้า “แม้แต่ฉันก็รู้สึกว่าเมืองดีผิดปกติ ซอมบี้ในเมืองอื่นดูเหมือนจะวิวัฒนาการไม่เร็วขนาดนั้น ระดับสูงสุดก็เพิ่งระดับ 4 แต่ในเมืองดีกลับมีซอมบี้ระดับ 6 โผล่มาแล้ว”
ทั้งสี่คนมีฝีมือระดับแนวหน้าในเมืองอื่น แต่ในเมืองดี พวกเขากลับไม่กล้าอยู่นาน รีบถอนตัวออกมาทันที
ซ่งเยี่ยนขับรถไปพลางพูดไปพลาง “พรุ่งนี้เราก็ถึงฐานที่มั่นเมืองหลวงแล้ว ข่าวสำคัญขนาดนี้ต้องแจ้งให้ฝ่ายทหารรู้”
พวกเขาทั้งสี่คนมีกำลังน้อยเกินไป ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือไปถึงฐานที่มั่นเมืองหลวงและตั้งหลักให้มั่นคงก่อน
เมื่อฝ่ายทหารรู้สถานการณ์ของเมืองดีแล้ว พวกเขาต้องหาทางสืบให้กระจ่างแน่นอน
พรุ่งนี้ก็จะถึงฐานที่มั่นเมืองหลวงแล้ว ผลตรวจจะบอกได้เสียทีว่าไป๋ฉาหฉาเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิทเขาหรือไม่
ซ่งเยี่ยนเหลือบมองกระจกมองหลัง เห็นไป๋ฉาหฉานั่งเหม่ออยู่เบาะหลังโดยไม่พูดอะไรสักคำ
“ฉาหฉา คิดอะไรอยู่เหรอ?”
ไป๋ลู่สะกิดไป๋ฉาหฉาแล้วถามอย่างสงสัย
ไป๋ฉาหฉาได้สติกลับมา ก่อนจะยิ้มแล้วตอบว่า
“กำลังคิดว่าพอถึงฐานที่มั่นเมืองหลวงพรุ่งนี้ เราก็จะตั้งหลักได้แล้ว”
ฐานที่มั่นเมืองหลวงในนิยายต้นฉบับเป็นฐานที่มั่นที่แข็งแกร่งที่สุด ต่อไปพวกเขาก็จะได้ตั้งรกรากอยู่ในเมืองหลวง
“ใช่ ๆ”
ไป๋ลู่เองก็ดีใจมาก แม้ทั้งสี่คนจะมีฝีมือไม่เลว แต่ตอนนี้โลกเข้าสู่วันสิ้นโลกแล้ว ไม่มีใครอยากเร่ร่อนอยู่ข้างนอกไปตลอด