หร่วนถิงซิวดื่มเพียงน้ำอัดลมไม่กี่แก้ว ตลอดมื้ออาหารแทบไม่ได้กินอะไรเลย
เขาเอาแต่ลอบสังเกตไป๋ฉาหฉา น้องสาวของตัวเองอย่างเงียบ ๆ
ชาติก่อนเขาพลาดเธอไป ชาตินี้กว่าจะได้พบกันอีกครั้ง ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็เหมือนมองเท่าไรก็ไม่พอ
น้องสาวของเขาช่างงดงามจริง ๆ
ยีนดี ๆ ทั้งหมดจากพ่อแม่ถ่ายทอดมาอยู่บนตัวน้องสาวหมดเลย
พอนึกถึงพ่อแม่ อารมณ์ของหร่วนถิงซิวก็หม่นลงเล็กน้อย
น่าเสียดายที่พ่อแม่ไม่มีโอกาสได้เห็นน้องสาวอีกแล้ว...
ในเมื่อพบตัวน้องสาวแล้ว ต่อไปก็ถึงคราวจัดการคนที่อยู่เบื้องหลัง
มีเพียงกำจัดคนที่อยู่เบื้องหลังให้หมด เขาถึงจะวางใจได้อย่างแท้จริง และไม่รู้สึกว่าติดค้างความตายของพ่อแม่
การย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ แลกมาด้วยชีวิตของพ่อแม่!
เมื่อไม่มีพ่อแม่แล้ว เขาก็เหลือน้องสาวเพียงคนเดียว เขาจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายน้องสาวอีกเด็ดขาด!
ไป๋ลู่นั่งกินข้าวเงียบ ๆ อยู่ข้างไป๋ฉาหฉาอย่างตั้งอกตั้งใจ
แต่อวิ๋นอี้กลับไม่ได้เงียบอย่างนั้น แม้เขาจะรู้จักซ่งเยี่ยน แต่ไม่รู้จักเพื่อนสนิทสมัยเด็กของซ่งเยี่ยน
ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เขาใช้เสน่ห์เฉพาะตัวเอาชนะใจเพื่อนคนอื่น ๆ ของซ่งเยี่ยน
ในบรรดาคนรอบโต๊ะ อวิ๋นอี้เป็นคนช่างคุยที่สุด และแน่นอนว่าเขายังเป็นคนแรกที่สนิทกับทุกคน
หนานกงเย่ดูเย็นชา แต่เอาเข้าจริงกลับพูดมาก อวิ๋นอี้กับเขาคุยกันถูกคอที่สุด ทั้งสองสนิทกันอย่างรวดเร็ว
เล่อเจิ้งอวี่มีใบหน้าเด็กจนดูอายุจริงไม่ออก เขาแทรกบทสนทนาเป็นครั้งคราวเท่านั้น ส่วนใหญ่เอาแต่กวาดตามองสังเกตทุกคนไปมา