หลังออกมา ไป๋ฉาหฉาก็หาที่ลับตาแล้วเข้าไปในมิติส่วนตัว
เมื่อครู่เธอสัมผัสได้ว่าไป๋ลู่พยายามอดทนต่อความเจ็บปวดมาตลอด ถึงกับกลืนน้ำเลือดลงคออยู่หลายครั้ง ที่จริงอาการบาดเจ็บของเธอไม่เบาเลย อาศัยเพียงใจสู้ฝืนประคองตัวไว้เท่านั้น
น่าเสียดายที่ในทีมของพวกเธอไม่มีผู้มีพลังพิเศษสายรักษา จึงช่วยรักษาให้ไม่ได้
ตอนที่เพิ่งได้มิติส่วนตัวมา เธอเคยลองใช้น้ำพุในบ่อน้ำหน้ากระท่อมมุงจากแล้ว มันไม่ใช่น้ำพุวิญญาณ เป็นเพียงน้ำพุธรรมดาจริง ๆ
ปกติเธอใช้น้ำจากบ่อนั้นล้างผักทำอาหาร ไม่ได้มีสรรพคุณอะไรเลย
ของมีค่าที่สุดในมิติส่วนตัวน่าจะเป็นต้นไม้พลังพิเศษต้นนั้น นอกจากโต้วเปาจะชอบกินผลพลังพิเศษแล้ว เธอก็ไม่เคยให้ใครกินมาก่อน
หลังจากเธอกินผลพลังพิเศษ นอกจากจะช่วยเพิ่มพลังพิเศษแล้ว ยังฟื้นฟูพลังงานทั้งหมดได้ในพริบตา แม้แต่บาดแผลที่ได้รับระหว่างต่อสู้ก็หายกลับเป็นปกติได้
ไม่รู้ว่าถ้าให้คนอื่นกิน จะเกิดผลอย่างไรบ้าง?
ก่อนหน้านี้เธอคิดจะลองกับซ่งเยี่ยนหรืออวิ๋นอี้ดู แต่หลังจากทั้งสองคนมาอยู่กับเธอ ก็แข็งแรงกระปรี้กระเปร่ากันตลอด ไม่เคยบาดเจ็บสาหัสเลย
ผู้ชายแก่คนนั้นเป็นผู้มีพลังพิเศษสายพละกำลัง ส่วนไป๋ลู่ก็อาเจียนเป็นเลือดอยู่เรื่อย คงได้รับบาดเจ็บภายในไม่น้อย พอดีเลย เอาเธอมาทดลองดูได้
เธอเด็ดผลพลังพิเศษสายไฟมาหนึ่งผล ใช้เครื่องคั้นน้ำผลไม้คั้นจนเป็นน้ำ แล้วเทใส่แก้ว
จากนั้นก็ย้อนกลับไปหาไป๋ลู่แล้วยื่นให้
เธอไม่ได้รีบไปไหน แต่รอให้ไป๋ลู่ดื่มจนหมดต่อหน้า แล้วถามว่า “ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง?”
ไป๋ลู่ถามอย่างสงสัย “อร่อยดีนะ แต่เหมือนไม่รู้สึกอะไรเลย”