โต้วเปาคร่ำครวญอยู่ในใจ มันเป็นเสือใหญ่ทรงอำนาจน่าเกรงขามแท้ ๆ แต่เจ้าของกลับตั้งชื่อให้ว่าโต้วเปา ชื่อแสนน่ารักแบบนี้ไม่เข้ากับความสง่างามน่าเกรงขามของมันเลยสักนิด
“โฮก~”
โต้วเปาส่งเสียงประท้วงอย่างหัวเสีย
แต่ไป๋ฉาหฉากับซ่งเยี่ยนไปตรวจดูรถกันแล้ว ไม่ได้ใส่ใจเสียงคัดค้านของมันแม้แต่น้อย
ซ่งเยี่ยนเดินวนรอบรถหนึ่งรอบ “รถคันนี้พังจนใช้การไม่ได้แล้ว”
ไป๋ฉาหฉาพยักหน้า เงยหน้ามองซ่งเยี่ยน “ในมิติของนาย...”
เธอยังพูดไม่ทันจบ จู่ ๆ ก็กำขวานจู่โจมในมือแน่น ตั้งท่าเตรียมต่อสู้
“ระวัง! มีสัตว์กลายพันธุ์ระดับ 4 เข้ามา!”
บนแผนที่พลังงานขนาดย่อ มีจุดสีเขียวระดับ 4 กำลังพุ่งเข้าหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว!
หลบไม่ทันแล้ว ทำได้แค่สู้!
ไป๋ฉาหฉาไม่หันกลับไป มอบหมายอย่างรวดเร็วว่า “เดี๋ยวนายถอยไปไกล ๆ ดูแลตัวเองให้ดีก็พอ สัตว์กลายพันธุ์ระดับ 4 ยังไม่ใช่สิ่งที่นายจะรับมือได้ในตอนนี้”
ซ่งเยี่ยนกำหมัดแน่นก่อนคลายออก “ได้”
ตั้งแต่วันที่ปลุกพลังพิเศษแล้วหมดสติไปจนถึงวันนี้ เขาถูกกู้เซินขังไว้ในกรงเหล็กขนาดใหญ่ที่จุดพักรถ ทำให้เสียเวลาไปมาก
ตอนนี้ออกมาได้แล้ว ทั้งยังรู้วิธีเพิ่มระดับพลัง เขาต้องแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วที่สุด!
วันนี้สิ่งที่เขาควรทำไม่ใช่ฝืนทำเก่ง แต่ต้องไม่สร้างปัญหาให้ไป๋ฉาหฉา
เห็นซ่งเยี่ยนเชื่อฟัง ไป๋ฉาหฉาก็โล่งใจขึ้นมาก
เธอมองไปรอบ ๆ แล้วพบโต้วเปาที่หดตัวเล็กจ้อย หลบอยู่ในเงาของต้นไม้ใหญ่
มันใช้ขาหน้าทั้งสองปิดหัวกลม ๆ ไว้ เผยให้เห็นเพียงดวงตากลมกลิ้งไปมาคู่หนึ่งผ่านช่องว่างระหว่างอุ้งเท้า แล้วแอบมองเธออย่างระแวดระวัง
เห็นท่าทางรู้สึกผิดและขี้ขลาดของโต้วเปาแล้ว ยังมีอะไรที่ต้องสงสัยอีก?