ซ่งเยี่ยนได้ยินเสียงไป๋ฉาหฉาแล้วก็กระโดดลงจากรถทันทีโดยไม่ลังเล
ไป๋ฉาหฉาเองก็ตัดสินใจฉับไว เถาวัลย์เส้นหนึ่งพุ่งออกจากฝ่ามือ พันรอบลำต้นไม้ข้างทาง ก่อนเหวี่ยงตัวเธอออกจากหลังคารถ
“โฮก~”
เสียงคำรามของเสือดังสนั่นจนแก้วหูแทบแตกขึ้นจากด้านหลังอย่างกะทันหัน
ไป๋ฉาหฉาสะดุ้งในใจ หันกลับไปมอง
เห็นเสือตัวใหญ่ที่ยังขยายร่างไม่หยุดพุ่งออกมาจากหน้าต่างฝั่งผู้โดยสารของรถออฟโรดที่เสียการควบคุม... เสือตัวใหญ่?
ทันทีที่เสืออ้วนตุ้ยนุ้ยตัวนั้นแตะพื้น ก็กลายเป็นเสือกลายพันธุ์ขนาดใหญ่ยาว 4 เมตร
มองให้ดี ยังพอเห็นเค้าของแมวส้มตัวจ้อยอยู่
หลังแตะพื้น เสือกลายพันธุ์ก็อ้าปากกว้าง เผยเขี้ยวแหลมยาว แล้วกลืนลูกบอลสายฟ้าลงท้องไปทั้งลูก...
ไป๋ฉาหฉาตกใจ รีบตวาดว่า “เจ้าตัวเล็ก อย่ากินมั่วซั่ว!”
แต่เสืออ้วนกลับเคี้ยวปากแจ๊บ ๆ โดยไม่เป็นอะไรเลยสักนิด!
ไป๋ฉาหฉา:……
เธอนี่ช่างเป็นห่วงเรื่องที่ไม่ควรห่วงจริง ๆ! ห่วงสถานการณ์ของตัวเองตอนนี้ก่อนเถอะ
ถูกฝูงลิงกลายพันธุ์ล้อมไว้หมดแล้ว!
หลังซ่งเยี่ยนกลิ้งตกลงพื้น เขามีแผลถลอกเล็กน้อย บาดแผลจากการครูดพวกนั้นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่ปัญหาคือเขาต้องเผชิญหน้ากับลิงกลายพันธุ์ธาตุสายฟ้าระดับ 3 ตัวนั้น
ไม่มีเวลาหยุดพัก เขาชักดาบถังออกมาจากมิติส่วนตัว แล้วซัดลูกบอลไฟฟ้าออกไปไม่ยั้งราวกับไม่ต้องเสียเงิน
บนดาบถังมีประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบเช่นกัน
ลูกบอลสายฟ้าของลิงกลายพันธุ์กับลูกบอลไฟฟ้าของซ่งเยี่ยนมีสีม่วงกับสีขาว พันเกี่ยวประสานกัน
คนหนึ่งกับลิงหนึ่งตัวก่อให้เกิดเขตปลอดสิ่งใดขึ้นตรงกลาง
ไป๋ฉาหฉามองภาพตรงหน้าด้วยความตะลึง พลังของสายฟ้าระดับ 2 รุนแรงขนาดนั้นเลยหรือ? ทำไมรู้สึกว่าเก่งกว่าพลังสายฟ้าระดับ 3 ของสวี่จื่อหยวนเสียอีก?