เจียงเฉียวรู้สึกตื่นเต้นโดยสัญชาตญาณ
เผยจือเฮ่อมองด้วยแววตาสงบนิ่ง "วันหยุดของฉันเหลืออีกหนึ่งวันจะหมดแล้ว ดังนั้นฉันเลยหวังว่าจะจัดการเรื่องของคุณให้เสร็จเร็วที่สุด ดีที่สุดคือพรุ่งนี้จะได้ทำเอกสารทั้งหมดให้เรียบร้อย"
เจียงเฉียววางมือซ้อนกันบนตัก "ได้ค่ะ"
ถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่านอกจากทะเบียนสมรสแล้วยังมีเอกสารอะไรอีก แต่การพยักหน้าว่าง่ายไปก่อนก็ไม่น่าผิดอะไร
เผยจือเฮ่อยกยิ้มมุมปาก "ปีนี้คุณอยู่ปีสี่ กำลังฝึกงานอยู่เหรอ"
เจียงเฉียวพยักหน้า
"บริษัทที่ฝึกงานอยู่ไกลจากมหาลัยไหม"
เจียงเฉียวตอบ "ไม่เท่าไหร่ค่ะ อยู่แถวย่านธุรกิจตงเฉิง"
เผยจือเฮ่อพยักหน้า ถามต่อ "สอบใบขับขี่ได้หรือยัง"
ยังงงว่าเกี่ยวอะไรกับเรื่องฝึกงานเมื่อกี้ เจียงเฉียวส่ายหน้างง ๆ "ไม่เคยเรียนค่ะ"
เธอกำแก้วน้ำลายนูนสวยไว้ "รถเมล์กับรถไฟใต้ดินก็พอแล้วค่ะ เพราะยังไงก็ไม่มีโอกาสได้ขับรถอยู่ดี"
"นี่เป็นทักษะชีวิตที่จำเป็น" เผยจือเฮ่อสีหน้าอ่อนโยน วิเคราะห์ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "เวลาไปกลับที่ทำงานก็สะดวก ถ้าเลิกงานดึกกลับบ้านดึก ก็จะปลอดภัยกว่าเดินคนเดียวกลางคืนมาก"
เจียงเฉียวชะงัก ใกล้จะเรียนจบแล้ว แต่เธอไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนี้มาก่อน
ตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา ก็ไม่มีใครเคยบอกเธอว่าเธอมีสิทธิ์คิดถึงเรื่องพวกนี้
เพราะค่าเรียนขับรถในนครหลวงแพงมาก แถมราคาซื้อรถกับจดทะเบียนก็ยิ่งแพงจนเกินจริง
"ช่วงก่อนเรียนจบนี้ยุ่ง ๆ เพื่อให้ได้ใบขับขี่เร็วที่สุด ฉันจะช่วยคุณจองคอร์สเรียนกับครูสอนส่วนตัว" เผยจือเฮ่อมองเธอ "ที่บ้านอาจมีสถานการณ์พิเศษที่ต้องให้คุณขับรถ ต้องขอให้คุณร่วมมือหน่อย ทำได้ไหม"
เจียงเฉียวไม่ได้ตอบทันที ครู่หนึ่งผ่านไป เธอค่อย ๆ พยักหน้า
แค่เรียนขับรถเอง นับว่าไม่ได้ร่วมมืออะไรเลยด้วยซ้ำ
มีสปอนเซอร์ออกเงินให้ สิ่งที่เธอต้องทำก็แค่ไปโผล่ที่โรงเรียนสอนขับรถตรงเวลา มองยังไงก็มีแต่เธอที่ได้เปรียบ