ถ้าเป็นใครหน้าไหนมาพูดแบบนี้
เธอคงนึกว่าเขากำลังตุกติก
แต่สายตาที่เผยจือเฮ่อมองเธอนั้นราบเรียบเกินไป เรียบราวผืนทะเลยามเที่ยงคืน กว้างใหญ่และสงบนิ่ง มีเพียงระลอกคลื่นแผ่วเบาจนแทบมองไม่เห็น
ทำให้เธอจ้องมองไปนานแล้วก็อดรู้สึกผิดขึ้นมาจับใจไม่ได้ คิดว่าตัวเองคิดมากไปเอง
เข้าใจเจตนาดีอันบริสุทธิ์ของเผยจือเฮ่อผิดไป เขาแค่อยากให้เธอนอนหลับพักผ่อนสักงีบก่อนเริ่มงาน
เผยจือเฮ่อพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นตามสบาย หยิบแท็บเล็ตออกมา ดูเหมือนจะมีเอกสารสำหรับการประชุมวิชาการที่ต้องจัดการอีก
เจียงเฉียววางกระเป๋าลง หยิบแค่โทรศัพท์มือถือของตัวเอง เดินอ้อมไปอีกฝั่ง
ก่อนจะปีนขึ้นไป เธอดึงคอเสื้อโค้ตยาวขึ้นปิดอย่างขวยเขิน
แม้จะอยู่บนฟ้าที่ความสูงหลายหมื่นฟุต แต่เครือข่ายของชั้นหนึ่งก็ยังเสถียรและรวดเร็ว
กรุ๊ปหาเงินแห่งเบอร์ลินครึกครื้นเป็นพิเศษ
คงเพราะหลังจากอัปเกรดเป็นชั้นหนึ่งแล้วที่นั่งไม่ได้อยู่ติดกัน แค่ครึ่งชั่วโมงสั้นๆ ตอนที่เธอไม่ได้สังเกต ก็มีคนพิมพ์กันจนล้นหน้าจอไปหลายตลบ
เจียงเฉียวเลื่อนอ่านเร็วๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ เกือบทั้งหมดพูดถึงเผยจือเฮ่อทั้งนั้น
บรรดาพี่ๆ ไม่ได้แอบคุยกันลับหลังเธอ แต่เปิดอกคุยกันหมดอย่างตรงไปตรงมา
ตอนแรกยังคุยกันว่าชีวิตจริงเพิ่งเคยเจอผู้ชายหุ่นสูง 188 สัดส่วนเทพขนาดนี้เป็นครั้งแรก แถมไม่ใช่นายแบบ แต่เป็นอัจฉริยะตัวจริงที่จบจากวิทยาลัยแพทย์ชั้นนำของประเทศ