เธอเหมือนมีอะไรจะพูด ร่างแนบชิดเข้ามาเสียดสีกับอกส่วนบนของเขา ผ่านเนื้อผ้าของเธอ ทำให้เคอกุยตู้อดไม่ได้ที่จะรู้สึกจั๊กจี้
เคอกุยตู้ก้มมองเธอ ถามเสียงต่ำว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
“ให้พนักงานส่งอาหารข้างนอกเอาเข้ามาเถอะ” เธอลดเสียงลงเช่นกัน มือข้างหนึ่งวางบนผิวของเขา “อย่าให้ รปภ. ต้องลำบากมากเลย”
ร่างของเคอกุยตู้ค่อย ๆ ร้อนผ่าวขึ้น ตามการเคลื่อนไหวของเธอ ปกเสื้อคลุมอาบน้ำก็ยิ่งเปิดกว้างขึ้น มือบนหน้าอกก็ยิ่งเลื่อนต่ำลง
เธอลูบไล้กล้ามหน้าท้องของเขา ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“คุณให้พนักงานส่งอาหารเข้ามาส่งแล้ว ก็จะได้ไม่ต้องเหนื่อยคุณ” เคอกุยตู้พูดกับ รปภ. เสร็จแล้วก็วางสาย
“ตรวจสอบได้ผลเป็นยังไงบ้าง?” เขาถาม พลางออกแรงแอบเกร็ง ประคองมือทั้งสองไว้บนโซฟาด้านหลังและเงยหน้าขึ้น
“รู้สึกว่ากล้ามอก กล้ามท้องสู้แต่ก่อนไม่ได้เลย”
“เป็นไปไม่ได้!” เคอกุยตู้รีบแย้งทันที “เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ คุณต้องตรวจไม่ละเอียดแน่ ๆ ลองคลำดูอีกที คุณตั้งใจไม่พอ”
เขาจูงมือเธอให้ลูบคลำกล้ามอกของเขาอย่างบ้าคลั่ง เสื้อคลุมอาบน้ำเลื่อนหลุดออกจนหมด เผยท่อนบนที่เปลือยเปล่า
ขณะที่บรรยากาศในห้องนั่งเล่นเริ่มร้อนระอุขึ้นเรื่อย ๆ กริ่งประตูก็ดังขึ้น
เวินจือหนิงหยุดมือ มองดูชายหนุ่มที่เงยหน้าไปทางเพดาน ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงพร้อมกับเสียงหอบแผ่วเบา แล้วลุกขึ้นไปเอาอาหาร
เธอเปิดประตู เห็นพนักงานส่งอาหารยืนอยู่หน้าประตูรั้วใหญ่ไม่ไกลออกไป