“ตอนแรกเย่ไป๋ฉิงถูกตำรวจจับไปแล้ว ตรงกับวันที่เธอสอบ เฒ่าเจียงเป็นคนจัดการเรื่องนี้ แจ้งตำรวจ” หรงจิ่งซั่วพูด
“ไม่คิดว่าพี่สาวจะเป็นคนแบบนี้ ทำไมถึงทำอย่างนั้น?” เวินจือหนิงรู้สึกห่อเหี่ยว
“ต้องเป็นเพราะเจียงจี้เฮ่บอกเลิกเธอแน่ๆ เธอเลยระบายโทสะใส่เธอ เห็นเธอสนิทกับเขามาก” เพื่อนร่วมห้องพูดอย่างโกรธเคือง “ผู้หญิงคนนี้เกินไปแล้ว ให้เธอถูกขังอยู่ข้างในตลอดไปนั่นแหละดีที่สุด”
“พอแล้ว” เวินเยว่เชิงที่จ่ายค่ารักษาพยาบาลเสร็จเดินเข้ามา ห้ามไม่ให้พวกเขาคุยต่อ “ให้เธอพักผ่อนเถอะ”
ทุกคนจึงหุบปาก ไม่พูดมากจนรบกวนเวินจือหนิง แล้วออกจากห้องผู้ป่วยไป
“หนิงหนิง เดี๋ยวพี่กลับไปทำอาหารให้ หนูพักก่อนนะ ถ้ามีอะไรโทรหาพี่ เข้าใจไหม?” เวินเยว่เชิงกำชับ
“ค่ะ”
พอเวินเยว่เชิงกลับไปแล้ว ห้องผู้ป่วยก็เงียบสงบ เวินจือหนิงถึงได้หยิบมือถือขึ้นมาดูบอร์ดของมหาวิทยาลัยอย่างช้าๆ
[ให้ตายสิ พวกแก รู้เรื่องไหม น้องใหม่ที่ชื่อเวินจือหนิงน่ะ เกิดเรื่องเข้าโรงพยาบาลแล้ว]
[หา? เกิดอะไรขึ้น?]
[อย่าเป็นอะไรนะ สาวสวยขนาดนี้ ฉันยังไม่ได้แอดเธอเลย]
[ฉันรู้เรื่องที่เกิดขึ้น พี่ชายเธอคือเวินเยว่เชิง สนิทกับเจียงจี้เฮ่มาก แฟนเจียงจี้เฮ่อิจฉาคนอื่น สั่งอาหารเดลิเวอรีใส่ของที่เธอแพ้แล้วจ้างคนไปส่งถึงสองครั้ง ครั้งก่อนตอนเธอสอบสำคัญก็ให้คนไปส่ง แต่โชคดีที่มีตำรวจอยู่แถวนั้น จับคนที่เย่ไป๋ฉิงจ้างไว้กลางคัน]