เมื่อถึงชั้นสาม ทั้งสองก็ปล่อยมือออก
หาเจอห้องพัก รูดบัตรเข้าไป เวินเยว่เชิงเริ่มจัดการจัดเตียงให้เวินจือหนิง
หอพักของมหาวิทยาลัย A เป็นห้องสี่คนทั้งหมด เตียงอยู่ด้านบน โต๊ะอยู่ด้านล่าง
ตำแหน่งเตียงของเวินจือหนิงเหมือนกับของเจียงจี้เฮ่ไม่มีผิด อยู่ด้านซ้ายมือตรงประตูทางเข้า
เพื่อนร่วมห้องอีกสามคนยังมาไม่ถึง
เวินเยว่เชิงกำลังเช็ดเตียง เตรียมปูเสื่อ ผ้าห่ม หมอน
เจียงจี้เฮ่ก็ใช้ผ้าขี้ริ้วเช็ดโต๊ะให้เธอที่ด้านล่างอย่างสะอาดหมดจด ไม่เว้นแม้แต่มุมเล็ก ๆ
ตู้เสื้อผ้า เก้าอี้ เช็ดจนหมด
ตอนเพื่อนร่วมห้องมาถึง ก็ตกใจมาก เอ่ยทักทายก่อนว่า "นี่พี่ชายเธอเหรอ ตามใจเธอจังเลยนะ"
"นี่พี่ชายฉัน นี่เพื่อนพี่ เขาอยู่ปีสี่กันทั้งคู่" เวินจือหนิงแนะนำ
เพื่อนร่วมห้องต่างชำเลืองมองสองคนที่ทั้งหล่อและดีกับเวินจือหนิงอย่างเป็นธรรมชาติ
คนที่เคยหาข้อมูลของมหาวิทยาลัยนี้มาก่อน ต่างรู้ดีว่าพวกเขาทั้งสองคือใคร
เวินเยว่เชิงจัดการเสร็จเรียบร้อย เพิ่งลงจากเตียง ก็เห็นเจียงจี้เฮ่อยู่ที่ประตู รับอาหารสั่งส่งที่มาส่งถึงหอพัก แล้วยื่นให้เวินจือหนิง
ล้วนเป็นของกินของดื่ม มีจำนวนมาก เจียงจี้เฮ่แยกถุงที่สั่งให้เธอคนเดียวออกมา ส่วนที่เหลือให้เธอแบ่งให้เพื่อนร่วมห้อง
เวินเยว่เชิง "…"
เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?
งานเอาใจเพื่อนร่วมห้องแบบนี้ไม่ควรเป็นหน้าที่ของเขาหรือไง?
เห็นเวินจือหนิงเชื่อฟังแจกของกินของดื่มให้เพื่อนร่วมห้องแล้ว เวินเยว่เชิงก็โกรธจนแทบคลั่ง