เขาหยิบกล่องด้านในออกมา เปิดออก พบว่าเป็นสร้อยคอเส้นหนึ่ง
“เห็นหนิงหนิงชอบไข่มุกมาก ตอนเดินผ่านร้านนั้นเธอมองอยู่หลายที พี่ก็เลยซื้อมาให้”
เวินจือหนิงรับไปดูสองตา แล้ววางกลับลงบนฝ่ามือเขา
เจียงจี้เฮ่กำลังคิดว่าเธอไม่ชอบ ว่าจะหาของขวัญราคาแพงชิ้นอื่นมาให้อีก ก็ได้ยินเธอพูดว่า
“พี่ช่วยใส่ให้หนูได้ไหมคะ”
เวินจือหนิงคิดว่าเขาคงไม่ปฏิเสธ
ก็เหมือนช่วงไม่กี่วันที่ออกมาเที่ยวนี้ เธอบอกว่านอนคนเดียวแล้วกลัว เขาก็ยังมาปูที่นอนนอนกับพื้นให้
ทุกคืนเธอแกล้งทำเป็นหาที่ไม่เจอ จงใจนอนอยู่ข้างเขา
ไม่รู้ว่าเขาเชื่อหรือไม่เชื่อ แต่ทุกครั้งเขาก็กอดเธอไว้แน่นเสมอ
เจียงจี้เฮ่ก้มตัวลงตรงหน้าเธอ กลิ่นมิ้นต์จาง ๆ ลอยมาแตะจมูก เขาคล้องสร้อยคอลงบนคอของเธอ
“สวยมาก”
เขาไม่รู้ว่ากำลังพูดถึงสร้อยหรือคน นิ้วมือเกี่ยวสร้อยเส้นนั้นไว้ ปลายนิ้วคลึงเคล้าอยู่บนลำคอของเธอ แววตาที่มองเธอหม่นหมองจนอ่านไม่ออก
-
-
เวินจือหนิงเลือกคณะอันดับหนึ่งเป็นมหาวิทยาลัย A ซึ่งก็คือมหาวิทยาลัยของเจียงจี้เฮ่
นักศึกษาใหม่เปิดเทอมเร็ว วันที่ 8 กันยายนก็เปิดเทอมแล้ว
เวินจือหนิงกับเจียงจี้เฮ่เที่ยวที่ต้าหลี่ด้วยกันกว่า 2 เดือน วันที่ 5 ก็นั่งเครื่องบินกลับมาแล้ว
เธอจัดการรูปที่เจียงจี้เฮ่ถ่ายให้เธอจนเรียบร้อย แล้วโพสต์เป็นตาราง 9 ช่อง