ครั้งที่สามที่เจอกัน
คือที่โรงเรียนของเจียงจี้เฮ่
วันจันทร์ถึงศุกร์ เวินจือหนิงอยู่ที่โรงเรียน เลิกเรียนก็ไปเรียนพิเศษ ไม่ได้เจอเจียงจี้เฮ่
ทั้งคู่ไม่ได้เพิ่มเพื่อนกัน จึงไม่ได้ติดต่อกัน
ดังนั้นวันเสาร์ เมื่อเวินเยว่เชิงบอกว่ามีแข่งบาสที่โรงเรียน เวินจือหนิงเลยตามไปด้วย
เธอใส่กระโปรงสั้นสีฟ้า ขาเรียวตรง ชายกระโปรงพลิ้วตามสายลมฤดูร้อนเป็นระลอกงามตา ที่คอมีสร้อย เส้นไหปลาร้างดงามยิ่ง ผมดำสยาย ประดับกิ๊บมุกที่ข้างซ้าย
เธอเดินข้างเวินเยว่เชิง ดึงดูดสายตานักเรียนมากมาย
มาเป็นครั้งแรก เวินจือหนิงมองโรงเรียนนี้ด้วยความอยากรู้
เวินเยว่เชิงพาเธอมาที่โรงอาหารของโรงเรียน
เพื่อนสามคนของเขากำลังกินข้าวอยู่ เจียงจี้เฮ่เหมือนสัมผัสได้ จึงเงยหน้าขึ้นมองไปทางประตู
ร่างบางในชุดสีฟ้าพุ่งเข้าสู่สายตา เขาจับจ้องไว้อย่างแม่นยำ
"น้องสาวสวยขึ้นอีกแล้วเหรอ?" หรงจิ่งซั่วชม
เจียงจี้เฮ่ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ
"สวัสดีค่ะพี่ๆ" เธอโบกมือทักทาย ยิ้มแย้ม
พวกผู้ชายในโรงอาหารต่างหันมามองที่เวินจือหนิง
"กินอะไรมายังน้อง?" เจียงจี้เฮ่ถาม
เวินจือหนิงส่ายหน้า
หรงจิ่งซั่วกับเซวียเผิงเริ่มต่อว่าเวินเยว่เชิง
เจียงจี้เฮ่ลุกขึ้นแล้ว จะพาเวินจือหนิงไปซื้อข้าว