เหมือนมีคนถามเวินจือหนิงว่าทำไมกดเครื่องหมายคำถาม เธอไม่มีเพื่อนร่วม เลยมองไม่เห็น แต่ก็รู้ว่าไม่พ้นหลิวอวิ๋นซีกับพวก
เพราะเวินจือหนิงเมนต์ต่ออีกว่า:[เค่อเค่อไง ถามว่าจะไปทำงานบริษัทไอ้เฮ่อหมาได้ไหม แถมยังจะเล่นเส้นอีก (ปิดปากหัวเราะ) ]
หลวนเค่อเค่อรู้สึกอับอายและเคอะเขิน
สิ่งที่เธอจุกอกที่สุด คือเฮ่อวี้เหิงเห็นแล้ว แต่ไม่ตอบ จนเวินจือหนิงเมนต์ทีนึง ถึงยอมเอาด้วย
ไม่นาน เวินจือหนิงก็ส่งข้อความมา:[เค่อเค่อ ช่วงนี้แกขาดเงินหรอ?]
[งั้นเดี๋ยวบอกไอ้ลูกหมาให้ทีนึง มันเชื่อฟังฉันนัก แกอยากทำตำแหน่งอะไร เลขามัน?]
หลวนเค่อเค่อตอบตื่นเต้น:[ได้หรอ?]
ฝั่งนั้นเงียบไปนาน
หลวนเค่อเค่อรอแล้วรอเล่า รอจนเวินจือหนิงลงสตอรี่ใหม่
[ไปเรียนขับรถละ~(รูป)]
ในรูปเป็นเธอใส่หมวกกับเสื้อกันแดด ยืนยิ้มสดใสข้างรถ
เฮ่อวี้เหิงกดเมนต์ทันที:[? เรียนขับรถ?]
เวินจือหนิง:[แกตาบอดรึไง?]
เฮ่อวี้เหิงไม่เข้าใจ [ตอนนี้ยุ่งอยู่ คืนนี้เจอกันค่อยคุย]
หลวนเค่อเค่อหน้าด้านส่งข้อความหาเฮ่อวี้เหิง:[เมื่อกี้หนิงหนิงส่งข้อความมาหาเรา บอกว่าให้ไปเป็นเลขาแกได้ แต่ไม่ตอบเรา]
แล้วแนบแชทที่คุยกับเวินจือหนิงไปด้วย
เจตนาคืออยากได้ตำแหน่งเลขา แล้วก็จะเหยียบความไร้มารยาทของเวินจือหนิงด้วย
แต่กลับได้เฮ่อวี้เหิงตอบแค่:[เธอเล่นมุกกับแกน่ะ]
หลวนเค่อเค่อคิดแล้วตอบ:[ช่วงนี้เราเงินขาดมือจริงๆ เราทัศนคติการทำงานกับความสามารถดีหมด แต่ไม่รู้ทำไมหางานไม่ได้]