การพบกันครั้งต่อไป คือวันรุ่งขึ้น
เวินจือหนิงนั่งรถกลับบ้านเองจากคอร์สเรียนเสริมตอนบ่าย แล้วแง้มประตูบ้านเบาๆ
"ฉันบอกนายแล้วล่ะเจียง น้องสาวฉันน่ะตามใจไม่ได้ พอฉันไม่จับตาดูให้ดีเมื่อไหร่ เธอก็แอบหนีไปเที่ยวได้ทันที"
"ตอนนี้อยู่ชั้นปีสาม ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อเลย ฉันต้องจับตาดูเธอให้ดี"
เวินจือหนิงได้ยินเสียงเวินเยว่เชิงก็เบ้ปาก ไม่อยากเข้าไปเท่าไหร่
เจียงจี้เฮ่อนั่งดูทีวีอยู่แต่แรก พอรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวที่ประตู หันไปก็เห็นหัวเล็กๆ โผล่อยู่ตรงช่องประตู
ดวงตาคู่นั้นกลอกไปมา เจ้าเล่ห์น่ารัก ดูน่ามองเป็นพิเศษ
เขากลั้นขำไม่อยู่จนหัวเราะออกมา
"นายขำอะไร?" เสียงเวินเยว่เชิงดังมาจากห้องครัว "แล้วนายไม่มาช่วยฉันทำกับข้าวหน่อย?"
"พูดถึงนี่ขึ้นมา พวกเรายังไม่เคยกินฝีมือทำกับข้าวของนายเจียงเลยนะ"
ในห้องนั่งเล่น นอกจากเจียงจี้เฮ่อแล้ว ยังมีรูมเมทพี่น้องอีกสองคน
หรงจิ่งซั่ว, เซวียเผิง
แต่ละคนก็หล่อใช้ได้
แต่พออยู่ต่อหน้าเจียงจี้เฮ่อแล้ว ก็ยังดูด้อยกว่าไปหน่อย
เขานั่งบนโซฟา ไขว่ห้าง มือหนึ่งพาดบนพนักเท้าแขนโซฟา ปอยผมปรกลงมาที่หน้าผาก ดูผ่อนคลายเล็กน้อย
สายตาเขายังคงจับจ้องที่คนนอกประตู มุมปากโค้งขึ้น มือที่พาดบนพนักเท้าแขนกวักเรียกเธอเบาๆ
เหมือนกำลังบอกให้เธอรีบเข้ามา
เธอชี้ไปทางห้องครัว ริมฝีปากอ่อนนุ่มเผยอออกเล็กน้อย ทำปากเป็นคำพูดใส่เขา: [ชอบด่าฉัน]