มีเพื่อนนักศึกษาคนหนึ่งกำลังเดินไปหอพักหญิงเช่นกัน จึงได้เห็นภาพที่สวยงามเข้าคู่กัน
เมื่อเจียงจี้เฮ่มาถึงหน้าหอพัก เวินจือหนิงก็ออกมาพอดี
เธอสวมชุดกระโปรงสีขาว ดูอ่อนหวานบริสุทธิ์ เมื่อเดินมาอยู่ตรงหน้าเจียงจี้เฮ่ เธอก้มลงมองพัสดุบนรถเข็นของเขา
เจียงจี้เฮ่ก้มลงกระซิบอะไรบางอย่างกับเธอ เธอดีใจมาก ลักยิ้มตื้น ๆ เผยออกมา งดงามมาก
"ฉันว่า คู่นี้มีลุ้นนะ"
"ใช่ เมื่อก่อนมีแต่เย่ไป๋ฉิงที่หยิบพัสดุให้เจียงจี้เฮ่ แถมได้ทิปด้วย"
"ที่สำคัญคือ เธอรับจริงด้วย"
"เร็วเข้า เร็วเข้า เราเดินผ่านไป ยังได้ยินพวกเขาคุยอะไรกันบ้าง"
"ทำไมเยอะจัง?" เวินจือหนิงก้มลงมองพัสดุ
"หนิงหนิงไม่ได้ซื้อเยอะขนาดนี้หรอก ของบางอย่างพี่ซื้อเอง ซื้อไว้ให้หนิงหนิง พอดีมาถึงพร้อมกับพัสดุของหนิงหนิง พอเห็นว่าสวยดีก็อยากซื้อให้หนิงหนิง"
เวินจือหนิงเงยหน้ามองเขา หัวคิ้วโก่งโค้ง "ขอบคุณพี่ชาย"
"แต่ว่า เยอะขนาดนี้ ฉันขนไปหอพักคนเดียวไม่ไหวแน่" เธอท่าทางจนปัญญา
"ถึงได้มาไง" เจียงจี้เฮ่ก้มตัวลงมองเธอ "จะมาช่วยหนิงหนิงทำงาน"
เธอเม้มปากยิ้ม
บอกอาซ้อหอพักแล้ว เจียงจี้เฮ่วางรถเข็นไว้ใต้จมูกอาซ้อ แล้วเอาถุงที่ได้จากจุดพัสดุ ทยอยใส่พัสดุเข้าไป
"หนุ่มหล่อซื้อของให้แฟนเยอะขนาดนี้เลยนะ" อาซ้ออดพูดขึ้นมาไม่ได้
"ดูสิ กล่องใหญ่อะไรขนาดนั้น ต้องแพงน่าดู"
"อาซ้อ พวกเราไม่..."
"ไม่แพง ขอให้เธอชอบก็พอ"
เวินจือหนิงกำลังจะอธิบายให้อาซ้อฟัง แต่ก็ถูกเจียงจี้เฮ่ขัดขึ้นมา
ตอนขึ้นไปข้างบน เวินจือหนิงอดถามไม่ได้ "เมื่อกี้ทำไมพี่ชายไม่อธิบาย?"