เว่ยหัวไม่รู้ไปไหนแล้ว หลิวอวิ๋นซีกับกานเหว่ยเยี่ยนนั่งอยู่คนละมุมโต๊ะน้ำชา ใกล้ ๆ เฮ่อวี้เหิง
ยังมีที่ว่าง
หลวนเค่อเค่อลองนั่งลง ข้าง ๆ เวินจือหนิง หันหลังให้ประตูทางเข้า
"ขอโทษนะ" หล่อนพูดกับเวินจือหนิง
เวินจือหนิงส่ายหน้า "ไม่เป็นไร อยากเปลี่ยนที่ไหม มานั่งตรงนี้ฉัน?"
"ไม่ ไม่เป็นไร" หลวนเค่อเค่อโบกมือ
"พี่เว่ยทำไมยังไม่ลงมาอีก?" หลิวอวิ๋นซีรอจนร้อนใจ "เขาจะไม่ตกส้วมไปแล้วใช่ไหม?"
"พูดอะไรน่ะ?" เว่ยหัวเพิ่งเดินลงมาจากชั้นบน
หลวนเค่อเค่อเห็นเขาถือกล่องเกมกระดานในมือ
เว่ยหัวนั่งลง ทุกคนนั่งล้อมวงบนโต๊ะน้ำชากลม เตรียมเริ่มเล่นเกมกระดาน
"เค่อเค่อ เธอเล่นเป็นไหม?" เวินจือหนิงถาม
หลวนเค่อเค่อพยักหน้าแล้วส่ายหัว "พอเล่นได้นิดหน่อย เคยดูคนอื่นเล่น"
"งั้นก็พอแล้ว เริ่มเลย" เวินจือหนิงพูด
การ์ดและอุปกรณ์เกี่ยวกับเกมกระดานทั้งหมดในกล่องถูกวางลงบนโต๊ะ
ขวดเหล้าเปิดออก กานเหว่ยเยี่ยนรินเหล้าใส่แก้วให้ทุกคนคนละเล็กน้อย
"มาเลย มาเลย" หลิวอวิ๋นซีถูมือ
เริ่มได้ไม่นาน หลวนเค่อเค่อที่ยังไม่ค่อยรู้วิธีเล่นเกมกระดานก็ถูกลงโทษให้ดื่มเหล้า
"เธอแพ้นะเค่อเค่อ รีบดื่มสิ" เวินจือหนิงดันแก้วเหล้าเล็ก ๆ บนโต๊ะไปให้
"ฉันไม่ชอบดื่มเหล้า" หลวนเค่อเค่อพูด
ทุกคนทำท่าทางผิดหวัง
"ดื่มไม่ได้ก็ไม่บอกแต่แรก ตอนนี้แพ้แล้วจะเบี้ยวหรือไง?" หลิวอวิ๋นซีกลอกตา
"ไม่ชอบดื่มเหล้าแต่ยังไปบาร์อีก" กานเหว่ยเยี่ยนเสริม