เวินจือหนิงแทบไม่ตอบข้อความทั้งวัน
วันนี้ตอนไปบริษัท เฮ่อวี้เหิงไถโทรศัพท์เห็นโมเมนต์ของเวินจือหนิง
บอกว่าเธอไม่เรียนขับรถแล้ว
เฮ่อวี้เหิงนึกว่าเธอเลิกสนใจเพื่อนร่วมงานผู้ชายคนนั้นแล้ว
แต่ไม่คิดว่าเธอจะโพสต์ในกลุ่มว่า: [เขาบอกว่าเงินเขาใกล้พอจะซื้อรถได้แล้ว ไม่ต้องให้ฉันซื้อ แล้วจะรับฉันไปส่งที่ทำงาน แถมยังสารภาพรักกับฉันด้วย]
[เพราะงั้นที่พวกนายบอกเมื่อวานว่าจะจูงออกมาให้ดู ฉันให้พวกนายเห็นตัวจริงได้เลยนะ]
[หนิงหนิง หมายความว่าพวกนายคบกันแล้วเหรอ?!]หลิวอวิ๋นซีตกใจ
[ใช่สิ ฉันก็ชอบเขาอยู่แล้ว ตอนนั้นว่ามันจะเหมือนที่ไอ้เฮ่อหมากว่าไหม พวกนายก็จะได้รู้เอง]
[คืนนี้พวกนายว่างไหม]เวินจือหนิงถาม
สามคนในกลุ่มบอกว่าไม่มีปัญหา
[มีธุระก็ต้องเคลียร์ให้ว่าง ฉันไม่มีปัญหาอยู่แล้วจ้ะหนิงหนิง]หลิวอวิ๋นซีว่า
[พี่หนิงจัดเวลาหลังเลิกงานผมหน่อยสิครับ]เว่ยหัวว่า
[ไม่คิดว่าในกลุ่มเราห้าคน พี่หนิงจะมีแฟนเร็วสุด นึกว่าพี่เหิงซะอีก]กานเหว่ยเยี่ยนว่า
เฮ่อวี้เหิงเงียบไม่พูดอะไรเลยตั้งแต่ต้นจนจบ
เวินจือหนิงแท็กหาเขามาเป็นพิเศษ: [ไอ้ลูกหมา ตอบมา ถ้าคืนนี้แกไม่ว่าง ฉันรอให้แกว่างก่อนแล้วค่อยว่า]
เฮ่อวี้เหิงถึงได้โผล่ออกมา [ที่แท้หน้าฉันก็ใหญ่ขนาดนี้เลยนี่นา]
[ว่าง คืนนี้พามาให้ฉันดูเลย]
ค่ำคืนนั้น
เฮ่อวี้เหิงจองร้านอาหารญี่ปุ่นไว้
ตอนเวินจือหนิงมา เธอพาหลวนเค่อเค่อมาด้วย
หลวนเค่อเค่อดีใจมาก พอรู้ว่าเวินจือหนิงมีแฟนแล้ว ก็ถือว่าโล่งใจ