"พวกคุณพูดอะไรกันนะ ถึงถูกระงับข้อความไปหมด"
[ต้นหญ้ากลิ้ง]: อืม มังกรน้อยไม่ต้องสนใจ เนื้อหาเกมที่เกินกว่าระดับปัจจุบัน ระบบจะปิดกั้นให้หมดแหละ
[บริการครบวงจร]: ใช่ มังกรน้อยไม่ต้องไปสนใจไอ้บ้านั่นหรอก ไปดูซากหมาป่านั่นสิ มีเซอร์ไพรส์ด้วยนะ~
"หืม?"
"อ๋อ อ่อๆ……"
"เซอร์ไพรส์เหรอ? งั้นข้าลองไปดูหน่อย"
เวินหลิงเดินไปนั่งลงข้างซากหมาป่า เอื้อมมือลูบไปตามขนบนแผ่นหลัง แล้วคลำเจอผลึกก้อนหนึ่งตรงเอว
"นี่มันอะไรกัน……"
เวินหลิงยกผลึกนั้นขึ้นมาดู แล้วเก็บเข้าอินเวนทอรี่
"ช่างเถอะ ไว้ขึ้นรถแล้วค่อยดู ตอนนี้ข้างนอกหนาวมาก"
"อี๋~"
พูดจบ เวินหลิงก็สั่นสะท้าน
หลังจากนั้นก็เลิกสนใจแชทไลฟ์สดพวกนั้น แล้วทำการสำรวจและเก็บข้าวของทีละอย่างให้เรียบร้อย
"เอ่อ ซากหมาป่านี่เอาไงดี กินได้รึเปล่า……"
ไม่ทันที่เวินหลิงจะถามระบบ เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น
"ติ๊ง กินได้"
"ขอเตือนผู้เล่น ถ้าไม่มีระบุเป็นพิเศษว่ากินไม่ได้ ก็กินได้หมด!"
เวินหลิงตะลึงไปชั่วอึดใจ แล้วพยักหน้ารัว หางของเวินแมวเหมียวก็กระดิกตามไปด้วย
"อ่อๆ"
"ดีจัง ขอบใจนะระบบ~"
เธอยิ้มดีใจถูมือไปมา พลางคิดในใจว่า ตัวใหญ่ขนาดนี้ต้องกินได้อีกนานแน่~
เวินหลิงค้นดูในอินเวนทอรี่ แล้วเจอแผ่นพลาสติกขนาดใหญ่พิเศษ
"อันนี้ดูเหมือนจะห่อซากหมาป่าได้ทั้งตัว ลองดูหน่อย!"
เธอคลี่แผ่นพลาสติกออกกับพื้น แล้วลองดันซากหมาป่าขึ้นไป