เช้าวันถัดมา เวินหลิงตื่นแต่เช้า
เธอขยี้ตา รู้สึกในใจโหวงเหวงอยู่บ้าง
“เมื่อคืนเหมือนจะฝันอะไรสักอย่างหรือเปล่านะ? จำไม่ได้เลย แปลกจัง...”
เวินหลิงเพิ่งลืมตาขึ้นมาได้เพียงนิดเดียว เหลือบมองก็เห็นคอมเมนต์กำลังไหลพรั่งพรูอย่างบ้าคลั่ง
【ดาวเดินทางยามราตรี】: ตื่นแล้ว ๆ! เธอตื่นแล้ว!
【หิ่งห้อย】: อย่าเพิ่งนอน รีบดูหน้าต่างสถานะ! ตอนเธอหลับเมื่อคืน ตัวอักษรชุดนั้นเด้งขึ้นมาเองอีกแล้ว!
【ผู้พเนจรแห่งทุ่งน้ำแข็ง】: ใช่ ๆ! ตัวอักษรมั่ว ๆ ชุดเดียวกับตอนกลางวัน กลางดึกก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง!
【ฟังสายลมใต้จันทร์】: เมื่อคืนเธอหลับสนิทเกินไป หน้าต่างสถานะเด้งขึ้นมาเอง เธอคงไม่รู้ตัวสินะ?
【ต้นหญ้ากลิ้ง】: มังกรน้อย ช่วงนี้ระวังตัวไว้หน่อยจะดีกว่า
เวินหลิงตื่นเต็มตาในทันที กอดเวินแมวเหมียวแล้วนิ่งอึ้งไปพักใหญ่
พอได้สติ เธอก็รีบเปิดหน้าต่างสถานะ เลื่อนไปยังหน้าแถบอาชีพ
ยังว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย
เวินหลิงลองกดซ้ำหลายครั้ง แต่ช่องอาชีพก็ยังว่างเปล่าเหมือนเดิม
“แปลกจัง คอมเมนต์บอกว่าเห็นกันหมด แล้วทำไมฉันถึงไม่รู้สึกอะไรเลยล่ะ?”
เธอพึมพำ หางที่ปลายสะบัดไปมาบนผ้าปูที่นอนโดยไม่รู้ตัว
“อ้อ ใช่สิ หรือว่าจะเกี่ยวกับความฝันเมื่อคืน?”
“แต่ฉันจำอะไรไม่ได้เลยจริง ๆ...”
เวินแมวเหมียวถูกเธอปลุกให้ตื่น มันงัวเงียเงยหน้าขึ้น ใช้หัวดุนคางเธอเบา ๆ แล้วหดตัวกลับเข้าไปในอ้อมแขน
เวินหลิงเอียงศีรษะ จ้องหน้าต่างสถานะอยู่นาน แต่คิดอย่างไรก็เดาไม่ออก