เวินหลิงยิ้มให้กำลังใจเสี่ยวเถาสั้น ๆ แล้ววิ่งสะสมระยะทางต่อ
จนถึงสี่ทุ่ม นางถึงหยุดพัก
นางกินอาหารที่【ขำตายแล้ว】ส่งมาให้แบบลวก ๆ ไม่นานก็ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ แล้วเข้านอนแต่หัวค่ำ
เช้าวันรุ่งขึ้น เวินหลิงลุกจากเตียง
【วันที่สิบสาม】
【เวลาปัจจุบัน: 7:28】
【สภาพอากาศวันนี้: หิมะตกปรอย ๆ】
【ระยะทางประจำวัน: 0/50】
【ระยะทางสะสม: 697】
“วันนี้ต้องพยายามหน่อย วิ่งสะสมระยะทางให้มากขึ้น เปิดหีบสมบัติให้ได้อีกสักหน่อย ตั้งใจว่าจะทะลวงขีดจำกัดขั้นสองให้สำเร็จวันนี้เลย”
“สู้ ๆ!!!”
เวินหลิงนั่งอยู่ในห้องคนขับ เปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดูแวบหนึ่ง แล้วตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ให้ตัวเอง
นางรักษาจังหวะขับรถของตัวเองไว้ ฮัมเพลงไปด้วย ใช้สกิลค้นหาทรัพยากรไปด้วย
เวินหลิงออกเดินทางไปด้วยอารมณ์ดีเช่นนี้
ไม่นาน หนึ่งวันก็ผ่านไป
ยามเย็น เวินหลิงกำลังนั่งพักอยู่บนเตียง
นางคำนวณทรัพยากรที่ได้จากการเปิดหีบสมบัติวันนี้ คาดว่าวัสดุทะลวงขีดจำกัดน่าจะพอแล้ว
จึงเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาตรวจดู ยืนยันให้แน่ใจอีกครั้ง
“พอแล้ว พอแล้ว ไม่เสียแรงที่วันนี้พยายามขนาดนี้~”
เวินหลิงพยักหน้าอย่างพอใจ ไม่ลังเลอีกต่อไป กดอัปเลเวลทันที
แสงสีฟ้าอ่อนชั้นหนึ่งโอบล้อมนางไว้ราวสองสามนาที จากนั้นกลุ่มแสงก็ค่อย ๆ เลือนหายไป
นางกะพริบตา กระโดดขึ้นลงสองสามครั้ง แล้วเริ่มยืดแขนขา
ยังไม่ทันได้ตรวจดูว่าหลังทะลวงขีดจำกัดแล้วมีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น
“ติ๊ง ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์!”
“ยินดีกับผู้เล่น【ปลานอนราบ】จากโซน 8 ที่ทะลวงขีดจำกัดส่วนตัวขั้นสองสำเร็จ กลายเป็นผู้เล่นคนแรกของเกมที่ทะลวงขีดจำกัดขั้นสองได้”