เวินหลิงก้มลงเก็บคริสตัลนิวเคลียส์บนพื้น แล้วโยนเล่นขึ้นไปในมืออย่างไม่ใส่ใจ
“ไม่เลวเลย สกิลนี้ใช้ดีจริง ๆ ฮิ ๆ~”
【มนุษย์ทำงานแห่งทะเลดาว】：โห อีกตัวโดนสังหารในพริบตา
【ต้นหญ้ากลิ้ง】：เวินเป่าน่ารักเก่งมาก ตอนนี้ประสบการณ์ต่อสู้จริงเพิ่มขึ้นเยอะเลยนะ~
【บริการครบวงจร】：+1
เวินหลิงเห็นคอมเมนต์ชม แต่ไม่ได้ตอบ เพียงเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ ดูเหมือนนกยูงตัวน้อยที่กำลังวางท่า
เธอเก็บกระบี่เข้าฝักแล้วเดินกลับไปที่รถ ทิ้งไว้เพียงคอมเมนต์ชื่นชมความน่ารักเต็มหน้าจอ
พอปิดประตูรถ เวินแมวเหมียวก็กระโดดลงจากหมอนทันที วิ่งมาคลอเคลียข้อเท้าของเธอด้วยหัว
เวินหลิงก้มลงอุ้มมันขึ้นมาวางบนตัก แล้วลูบหัวเบา ๆ
“เอาละ ฉันไม่เป็นไร”
เวินแมวเหมียวนอนขดอยู่ในอ้อมแขน แล้วใช้หัวดุนเธออีกครั้ง
เวินหลิงเอนหลังพิงหัวเตียง พลางก้มมองเจ้าตัวเล็กในอ้อมแขน
เธอยื่นมือไปลูบหูของเวินแมวเหมียว มันถูไถกับมือเธอ ก่อนจะขดตัวเป็นก้อน
หลังเดินทางไปได้ระยะหนึ่ง ก็มีหีบสมบัติเงินปรากฏอยู่ข้างทางด้านหน้า
เวินหลิงสั่งให้รถจอดข้างทาง ก่อนจะกระโดดลงไปเปิดหีบ
【ยินดีด้วย คุณได้รับ: หินวิญญาณระดับกลาง ×1, เศษเหล็ก ×3, หินวิญญาณระดับต้น ×2...】
เธอเก็บของเข้ากระเป๋า แล้วกลับขึ้นรถอีกครั้ง
เวินแมวเหมียวกระโดดจากไหล่เธอเข้ามาในอ้อมแขน เวินหลิงจึงลูบหัวมันตามเคย