เกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวงทั่วโลก เจ้ามังกรน้อยผู้โชคดีเอาชนะแบบนอนมา

ตอนที่ 116 รู้ทันแต่ไม่พูดออกมา

6 นาที· 1.4K คำ

เวินหลิงรับมาอย่างสงสัย ก้มลงมองก็เห็นตัวอักษรเล็ก ๆ ลอยอยู่บนใบไม้

【คำสัญญาแห่งชิงม่าน】

“นี่คือบัตรสิทธิพิเศษลูกสัตว์ของร้านเรา แค่มีบัตรนี้ ทุกเดือนเธอก็มาเอาปุ๋ยพืชวิญญาณฟรีได้หนึ่งถุง แถมซื้อน้ำยาวิญญาณกับเมล็ดพันธุ์ยังลดราคาได้ 20% ด้วย”

“ขอบคุณค่ะ พี่ชิงม่าน”

เธอพยักหน้า แล้วเก็บใบไม้ไว้อย่างดี

ชิงม่านยิ้มพลางโบกมือ บอกว่าไม่เป็นไร

“เดินทางปลอดภัยนะ ไว้คราวหน้ามาอีก”

เวินแมวเหมียวเอียงหัว ก่อนจะปีนขึ้นไปบนไหล่เวินหลิงอย่างรวดเร็ว

จากนั้นก็ชะโงกหน้าไปมองชิงม่านแวบหนึ่ง แล้วหดกลับไป

เวินหลิงรีบขึ้นรถแล้วปิดประตู

“ได้บัตรสิทธิพิเศษลูกสัตว์มาอีกใบ ทริปนี้ได้ของกลับไปไม่น้อยเลยแฮะ”

เธอทิ้งตัวลงบนเตียง พึมพำกับตัวเอง

เวินแมวเหมียวหาที่สบาย ๆ ในอ้อมแขนเธอ แล้วขดตัวเป็นก้อนกลม

เวินหลิงก้มมองมัน แววตาอ่อนโยนจนหางตาโค้งขึ้น

เธอคิดในใจว่า อีกสองวันถ้าเก็บหัวไชเท้าได้แล้ว จะส่งไปให้หลินเชินสักหน่อย ให้เขาลองคิดดูว่าจะทำอย่างไรให้อร่อย

จู่ ๆ เวินแมวเหมียวก็โผล่หัวออกมาจากอ้อมแขนเธอ

มันเอาอุ้งเท้าเล็ก ๆ วางบนข้อมือเธอ ใช้หางเกี่ยวปลายนิ้วเบา ๆ ส่วนปากก็คาบหินวิญญาณที่แทะค้างไว้ครึ่งก้อน

เวินหลิงมองเวินแมวเหมียวอย่างจนใจ ก่อนจะหยิบหินวิญญาณระดับต้นจากมิติส่งไปจ่อปากมันอีกก้อน

เวินแมวเหมียวร้อง “จิ๊บ ๆ” พลางกอดหินวิญญาณไว้แน่น เอียงหัวไปมาแทะอย่างเอร็ดอร่อย

เธอเอื้อมมือไปลูบหัวเวินแมวเหมียว แล้วขยับมันเข้ามาใกล้ตัวอีกหน่อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป