เวินหลิงส่ายหน้า โยนปัญหาซับซ้อนพวกนี้ทิ้งไป เตรียมเริ่มกินข้าวเที่ยง
เธอเปิดฝากล่องข้าว ข้าวแช่น้ำร้อนจนสุกดีแล้ว
เวินแมวเหมียวโผล่หัวออกมาจากบนหัวเวินหลิง ปลายจมูกขยับฟึดฟัดสองที
เวินหลิงคีบข้าวส่วนหนึ่งใส่ชาม เจ้าตัวน้อยกระโดดลงมาก้มหน้ากิน แล้วหดกลับไป
"เคี้ยวเอื้อยเคี้ยวเอื้อย..."
"นั่นสิ เวินแมวเหมียวเอ๋ย~"
"แก...เคี้ยวเอื้อย...เคี้ยวเอื้อยเคี้ยวเอื้อย...จะอยู่บนหัวฉันตลอดไปไม่ได้หรอกนะ?"
เวินหลิงถามไปพลางง่วนอยู่กับข้าว เวินแมวเหมียวแค่แกว่งหาง ไม่สนใจเธอ
เวินหลิงกินเสร็จเร็วมาก เธอเปิดแผงควบคุมดู
[วันที่หก]
[เวลาปัจจุบัน: 13:47]
[สภาพอากาศวันนี้: แจ่มใส]
[ระยะทางวันนี้: 39/20 กิโลเมตร]
[ระยะทางสะสม: 289 กิโลเมตร]
[นับถอยหลังช่วงเริ่มต้น: 1 วัน]
นับถอยหลังช่วงเริ่มต้น วันสุดท้าย
เสียงลมหวีดหวิวอยู่นอกหน้าต่าง เหมือนมีบางอย่างกำลังคืบคลานเข้ามาจากที่ไกล ๆ
เวินหลิงปิดแผงควบคุม เก็บกล่องข้าวให้เรียบร้อย
เธอเดินกลับไปที่ห้องคนขับ เหยียบคันเร่ง รถบ้านแล่นต่อไปข้างหน้า
เวินแมวเหมียวยังคงอยู่บนหัวเวินหลิง หางห้อยลงมาพาดอยู่ข้างหน้าผากเธอ
อุ่นละมุน แกว่งเบา ๆ
"ฮ่า ๆ ๆ เวินแมวเหมียว!!!"
"หางอย่ามาพาด...ฮ่า ๆ...ฮ่า ๆ ๆ...หน้าผากฉันนะโว้ย!!"
"มันจั๊กจี้...ฮ่า ๆ ๆ ๆ...นะเล่า!"
เวินหลิงขับได้สักพักก็ทนไม่ไหว รีบปล่อยมือข้างหนึ่งไปจับเวินแมวเหมียว