หลังมื้อเช้า เวินหลิงเปลี่ยนเสื้อโค้ตหนา พันผ้าพันคอรอบคอจนเรียบร้อย
เธอยืนอยู่หน้าประตูห้องขับรถบ้าน หันข้างมองกระจกมองหลังแวบหนึ่ง
ก้อนขนบนหัวยังคงขดตัวนิ่งสนิท เธอยกมือขึ้นตบปลายหางของเวินแมวเหมียวเบาๆ
“ได้ๆ~”
“นั่งดีๆ ล่ะ”
รถบ้านค่อยๆ แล่นขึ้นถนน เหนือความคาดหมาย เวินแมวเหมียวขดตัวได้มั่นคงกว่าที่เธอคิดเยอะ
หลังวิ่งไปหลายกิโลเมตร เธอก็ค่อยๆ ชิน จึงเลิกสนใจมัน
“วันนี้ก็ยังคงเป็นวันที่ใช้ตาเปล่ากวาดตามองหาหีบสมบัติข้างทางนั่นแหละ~”
วันสุดท้ายของช่วงเริ่มต้นแล้ว ไอคอนสกิลสองตัวยังเป็นสีเทา ค่าปราณวิญญาณก็ยังเป็นสีเทา
เวินหลิงจอดรถสามครั้ง เก็บหีบสมบัติได้สามหีบ
หีบแรกเปิดได้ เศษเหล็ก x5 หีบที่สองเปิดได้ น้ำแร่ x2 บิสกิตอัด x2
หีบที่สามเป็นกล่องไม้ที่ดูแตกต่างออกไป ข้างในมีของอยู่สองอย่าง ผ้าห่มฉุกเฉินสีเทาหนึ่งผืน และอุปกรณ์กลมขนาดฝ่ามือหนึ่งอัน
เวินหลิงเปิดระบบสแกน ข้อมูลเด้งขึ้นมา
[เทอร์โมมิเตอร์ติดรถยนต์ (รุ่นพื้นฐาน)]
[เอฟเฟกต์: ตรวจวัดอุณหภูมิภายในและภายนอกรถแบบเรียลไทม์]
เธอพลิกดูด้านหลังเห็นฐานเป็นถ้วยดูด จึงแปะไว้ตรงตำแหน่งด้านซ้ายของแผงคอนโซลข้างหน้าต่าง
หน้าจอเทอร์โมมิเตอร์ติดรถยนต์กระพริบ อุณหภูมิภายในรถ 3℃
ส่วนอุณหภูมิภายนอกรถกระพริบอยู่ไม่กี่วินาที หยุดที่ -1℃