“ฮิ ๆ ฉันก็อ่านนิยายมาบ้างนะ~”
เวินหลิงยิ้มอย่างภาคภูมิใจ พลางส่ายหน้าโยกไปมา
ผู้กองฮอว์กถูกลูกสัตว์ทำเอาใจละลาย มือเริ่มคันยุบยิบอยากอุ้มขึ้นมาแล้ว
“อืม ใช่แล้ว เพราะงั้นถึงจะอยู่ในเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง ก็ต้องปฏิบัติตามกฎจราจรด้วย”
เวินหลิงพยักหน้า “จำไว้แล้ว ขอบคุณนะ ผู้กองฮอว์ก!”
“บ๊ายบาย ฉันไม่กวนคุณทำงานแล้ว”
พูดจบ เธอก็โบกมือให้ผู้กองฮอว์ก ก่อนหันหลังอุ้มเวินแมวเหมียววิ่งกลับไปที่รถ
พอกลับไปนั่งบนเตียง เวินหลิงก็ออกคำสั่งใหม่ให้ระบบนำทาง
หากเจอสัญญาณไฟจราจรระหว่างทาง ให้ปฏิบัติตามกฎจราจร
ไม่นาน รถบ้านก็ออกเดินทางอีกครั้ง
รถแล่นไปได้ไม่ไกล เวินหลิงก็ใช้【นำทางด้วยโชค】หนึ่งครั้ง
จุดแสงสีฟ้าที่ใกล้ที่สุดอยู่ข้างหน้าราว 20 กิโลเมตร และไกลออกไปยังมีอีกจุดหนึ่ง
ผ่านไปราว 20 นาที รถก็หยุดลงเอง
เวินหลิงเปิดประตูรถกระโดดลงมา เวินแมวเหมียวกระโดดตามลงมา แล้วไต่จากขากางเกงขึ้นไปเกาะบนไหล่เธอในไม่กี่อึดใจ
ข้างทางมีหีบสมบัติไม้วางอยู่ใบหนึ่ง
เธอย่อตัวลง เปิดฝาหีบ แล้วแสงสีขาวก็วาบขึ้น
【ยินดีด้วย ได้รับ: หินวิญญาณระดับต้น ×2, เศษเหล็ก ×3, น้ำมัน ×1, คริสตัลนิวเคลียส์สีขาว ×1】
“โอ้ มีทั้งน้ำมันทั้งคริสตัลสีขาว ไม่เลวเลย”
จากนั้นเวินหลิงก็ท่องคำว่าแยกชิ้นส่วนในใจ
“แยกชิ้นส่วนหีบสมบัติไม้สำเร็จ: ท่อนไม้ ×3”
เธอปัดมือ แล้วกลับขึ้นรถ รถบ้านออกเดินทางต่อ