ชายหนุ่มคนนี้ช่างอวดดีเกินไปแล้ว!
ถึงกับไม่เห็นใครอยู่ในสายตา... ไม่สิ ต้องบอกว่าไม่เห็นผีอยู่ในสายตาต่างหาก!
ผีทุนนิยมไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย ถึงอย่างไรมันก็เป็นบอสใหญ่ของเรือนสวนซานสุ่ย เป็นสิ่งประหลาดระดับหัวหน้าผี
คิดจะซื้อเรือนสวนซานสุ่ยจากมือมันงั้นเหรอ?
แถมยังคิดจะวางแผนตกแต่งอีก?
หึ ไอ้หนุ่มนี่คงเข้าใจเงินผีผิดไปสินะ
คงคิดว่าเงินพวกนี้เป็นแค่กระดาษเงินกระดาษทองที่เผาตอนเซ่นไหว้คนตายล่ะมั้ง
ไม่ได้การ ต้องให้มันเห็นพลังของเงินผีสักหน่อย
“น้องชาย รู้ไหมว่าถ้าจะซื้อคฤหาสน์พวกนี้ทั้งหมด ต้องใช้เงินเท่าไร?”
ผีทุนนิยมชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งมือ ก่อนพูดอย่างมีเลศนัยว่า
“เท่านี้ไง! เงินผี 50 ล้าน! คุณมีเงินขนาดนั้นไหม?”
ใครจะคิดว่าเฉินมู่กลับยิ้มอย่างยินดีหลังฟังจบ
“แค่ 50 ล้านเองเหรอ ถูกดีนี่ ฉันซื้อ!”
เฉินมู่ตอบอย่างฉับไว
ผีทุนนิยมชะงักไป ในใจคิดว่าชายหนุ่มคนนี้คงสมองมีปัญหา
นี่มันเงินผี 50 ล้านเชียวนะ!
เขาไม่รู้มูลค่าของเงินผีหรือไง?
ต้องรู้ก่อนว่าเพิ่งผ่านไปแค่ 1 เดือนนับตั้งแต่โลกาวินาศพิศวงเริ่มต้นขึ้น ไม่ว่าจะสำหรับมนุษย์หรือผี เงินผีก็ล้วนหายากมาก
พูดง่าย ๆ ก็คือ ตอนนี้โลกาวินาศพิศวงยังไม่เกิดเงินเฟ้อ เงินผีจึงมีค่ามาก!
สิ่งประหลาดระดับดยุกอย่างนั้น หากไม่ได้เฉินมู่ให้เงินไปบ้าง ในกระเป๋าก็คงมีเงินผีอยู่แค่ไม่กี่แสน
ส่วนเจ้าของธุรกิจผีตนนี้ ทรัพย์สินทั้งหมดก็มีแค่สองล้านกว่าเงินผี