ปีศาจนายทุนได้ยินดังนั้นก็พลันดีใจอย่างยิ่ง
คิดในใจว่าเฉินมู่นี่ช่างเป็นลูกพลับนิ่มจริง ๆ ยอมอ่อนข้อให้เขาเร็วขนาดนี้ แถมยังเตรียมช่วยหาคนมาให้อีก
ปีศาจนายทุนหยิบบัตรสองใบออกมา ยื่นให้เฉินมู่แล้วพูดว่า:
“เขียนข้อความเชิญของคุณลงบนบัตร แล้วส่งให้เพื่อน ๆ
ถ้าพวกเขาถือบัตรมาที่นี่ ขอแค่มีคนมา 2 คน คุณก็ออกไปได้อย่างปลอดภัย
แน่นอนว่า คุณยังต้องจ่ายเงินผี 100 ล้าน เพื่อซื้อคฤหาสน์หนึ่งหลังด้วย”
เฉินมู่รับบัตรจากมือปีศาจมา แล้วพูดประโยคที่ทำให้มันประหลาดใจ
“แค่สองใบเองเหรอ น้อยไปหน่อยนะ เพื่อนผมเยอะ อย่างน้อยต้องใช้สี่ใบ”
สีหน้าประหลาดใจปรากฏบนใบหน้าของปีศาจนายทุน
ด้วยสติปัญญาของเฉินมู่ เขาไม่น่าจะไม่รู้ว่าการเขียนข้อความลงบนบัตรคือการหลอกใช้เพื่อน
พูดง่าย ๆ ก็คือ ใช้ความไว้ใจของเพื่อนหลอกให้พวกเขามาที่นี่ แล้วเอาชีวิตเพื่อนมาแลกกับชีวิตตัวเอง!
บัตรสองใบก็หลอกเพื่อนสนิทได้สองคนแล้ว
แต่เฉินมู่กลับเห็นว่าบัตรน้อยเกินไป แถมยังอยากได้ถึงสี่ใบงั้นเหรอ?
ให้ตายสิ นี่มันผลักเพื่อนลงกองไฟชัด ๆ!
“ถ้าเพื่อนของคุณได้รับบัตรแล้วไม่ยอมมาที่เรือนสวนซานสุ่ย ต่อให้มีบัตรก็ไม่มีประโยชน์” ปีศาจนายทุนเตือน
“อ้อ แน่นอน เพื่อนผมไว้ใจผมมาก พวกเขาต้องมากันครบทุกคนอยู่แล้ว”
เฉินมู่ตอบอย่างมั่นอกมั่นใจ
เฉินมู่เปิดบัตรแล้วเขียนข้อความเชิญลงไป: