ภายใต้การโหมบีบเค้นตัวเองอย่างบ้าคลั่งของพนักงาน เพียงสองวัน เรือนสวนซานสุ่ยก็เปลี่ยนโฉมไปอย่างสิ้นเชิง!
แม้แต่ผู้จัดการห้างเสื่อมทรามยังบอกว่า เขาไม่เคยเห็นพนักงานที่ “มีความสามารถในการบริหารจัดการตัวเอง” ขนาดนี้มาก่อน
ต้นกุยช่ายของเถ้าแก่เฉินนี่เติบโตเอง เก็บเกี่ยวเอง ใครเห็นก็อดอิจฉาไม่ได้!
ไม่เคยได้เก็บเกี่ยวต้นกุยช่ายคุณภาพเยี่ยมขนาดนี้มาก่อน ถือเป็นเรื่องน่าเสียดายในชีวิตการเป็นเจ้าของกิจการจริง ๆ
อย่างไรก็ตาม ผู้จัดการห้างเสื่อมทรามก็เข้าใจดีว่า นี่เป็นความสามารถของเฉินมู่
ไม่อย่างนั้น พนักงานสิ่งประหลาดมีตั้งมากมาย ทำไมมีแต่พนักงานของเฉินมู่ที่มีคุณภาพขนาดนี้?
ก่อนหน้านี้ทั้งโรงอาหารเที่ยงคืนและโรงเรียนมัธยมรัตติกาลก็ใช้พนักงานชุดเดียวกัน แล้วทำไมตอนนั้นถึงไม่เห็นพวกเขาทุ่มเทขนาดนี้?
ถ้าเจ้าของกิจการหลอกพนักงานเหมือนพวกโง่ ก็อย่ามาโทษพนักงานที่หลอกเจ้าของกิจการเหมือนพวกโง่บ้าง
เอาใจเขามาใส่ใจเรา!
เฉินมู่ดีกับพนักงาน แม้พวกเขาจะไม่พูดออกมา แต่ทุกคนก็จดจำไว้ในใจ!
ไม่มีใครโง่ ทุกคนต่างมีบัญชีอยู่ในใจ ใครจริงใจกับตัวเอง ใครที่ตัวเองควรตอบแทน ทุกคนรู้ดีอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่ได้พูดออกมาทุกวันเท่านั้น
หลังตกแต่งเรือนสวนซานสุ่ยเสร็จ ตอนคำนวณต้นทุนขั้นสุดท้าย ผู้จัดการห้างเสื่อมทรามก็ประหลาดใจอย่างมาก
เพราะพนักงานทำงานกันเหมือนไม่กลัวตาย กำหนดการก่อสร้างจึงเสร็จก่อนกำหนดถึง 7 วัน!
ไม่เพียงเท่านั้น ตอนทำงาน พนักงานยังคิดเสียว่ากำลังตกแต่งบ้านของตัวเอง
ทำได้ดีแค่ไหนก็ทำให้ดีที่สุด ถ้าช่วยเถ้าแก่เฉินประหยัดวัสดุได้ ก็ช่วยประหยัดให้เต็มที่!