เมื่อได้ยินข่าวนี้ ปฏิกิริยาแรกของเหล่าพนักงานสิ่งประหลาดคือมึนงง
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
พนักงานสิ่งประหลาดลองไล่เรียงเหตุผลดูแล้วก็พบว่ามันไม่สมเหตุสมผลเลย!
เจ้านายจ่ายเงินเดือนให้พวกเรา เพื่อซื้อเวลาทำงานของพวกเรา
พวกเราใช้เวลาพักมาช่วยเจ้านายทำงาน แล้วทำไมเจ้านายยังต้องจ่ายเงินเดือนให้พวกเราอีกล่ะ?
แถมยังจ่ายในราคาสามเท่าด้วย?
มีเงินเหลือจนไม่รู้จะเอาไปทำอะไรหรือไง?
ถ้าเป็นคำพูดของเจ้านายสิ่งประหลาดคนอื่น ๆ ก็คงต้องบอกว่า—เงินกองโตแท้ ๆ กลับเอามาแจกพนักงาน ช่างทำบาปเสียจริง!
นี่มันไม่ใช่ “ผลบุญ” สักนิด!
ฟังดู...ไม่ค่อยสมเหตุสมผลเลยนะ
ตอนนั้นเอง มีสิ่งประหลาดตนหนึ่งพลันนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงร้องออกมาอย่างกระจ่างแจ้งว่า
“เข้าใจแล้ว! เจ้านายกำลังให้สวัสดิการพวกเราอยู่นี่เอง!
เจ้านายคงคิดว่าทุกคนขาดเงิน เลยหาวิธีแบบนี้มาแจกเงินให้พวกเราใช้!”
พอได้ยินเช่นนั้น พนักงานคนอื่น ๆ ก็พากันชื่นชม ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!
เจ้านายสิ่งประหลาดคนอื่นอาจทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้ แต่ถ้าเป็นเถ้าแก่เฉิน ก็ไม่รู้สึกแปลกเลยสักนิด
จะมีเจ้านายคนไหน หลังรับช่วงโรงอาหารที่ขาดทุนมาแล้ว ยังเป็นฝ่ายจ่ายเงินเดือนที่ค้างพนักงานไว้ครึ่งปีให้ครบอีก?
ก็เฉินมู่น่ะสิ!
จะมีเจ้านายคนไหนขึ้นเงินเดือนให้พนักงานเป็นสองเท่าด้วยตัวเอง แถมยังเพิ่มโบนัสสวัสดิการให้อีก?
ก็เฉินมู่น่ะสิ!
จะมีเจ้านายคนไหนยอมให้พนักงานพักได้ถึง 4 ชั่วโมง แถมยังได้หยุดทุกวันอีก?
ก็เฉินมู่น่ะสิ!
จะมีเจ้านายคนไหนจัดอาหารมื้อทำงานให้พนักงานหรูหราเทียบเท่าภัตตาคารโรงแรมห้าดาว?
ยังเป็นเฉินมู่อีกนั่นแหละ!
ไม่แปลกเลย ไม่แปลกจริง ๆ...