ราตรีกาลมาเยือน
คาร์ลทาร์และมังกรน้อยทั้งสองเข้าสู่ห้วงนิทราแล้ว เนซาเดธที่แกล้งหลับอยู่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
มังกรดำสามตัวนี่กินอิ่มนอนหลับสบาย แต่ท้องของเนซาเดธยังหิวโหยอยู่
เขาลองค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง เมื่อเห็นว่าไม่ทำให้คาร์ลทาร์ตื่น ก็เดินย่องเบาไปยังกองกระดูกและซากที่เหลือ
มังกรน้อยสองตัวกัดกินเนื้อและเลือดจากซากปลาเน่าเหม็นจนเกลี้ยง เหลือไว้เพียงโครงกระดูกว่างเปล่า
ส่วนสัตว์อสูรตนนั้น ถูกคาร์ลทาร์ทิ้งไว้ที่ชายขอบของบึงเน่าโดยตรง
เนซาเดธผู้น่าสงสารเดินไปที่กองกระดูก หยิบกระดูกชิ้นหนึ่งยัดเข้าปาก
“บัดซบ แข็งเกินไป กัดไม่เข้า!”
ปลาตัวนี้คงเป็นสัตว์อสูร ฟันของเนซาเดธตอนนี้ยังไม่แข็งแรงพอ ยังกัดไม่เข้าในตอนนี้
“เฮ้อ ดูท่าคงต้องออกไปหาอาหารเอง”
ขณะที่เขากำลังจะออกจากรังมังกร ก็พบเปลือกไข่บนพื้น เป็นเปลือกไข่ที่มังกรตัวอื่นทิ้งไว้หลังจากฟักออกมา
มังกรยักษ์นั้นมีค่าทุกส่วน เกล็ดมังกรเป็นวัสดุหายากสำหรับสร้างเกราะชั้นสูง เลือดมังกรเป็นวัตถุดิบมีค่าในวิชาแปรธาตุ
เขี้ยวมังกร เขามังกร อุ้งเท้ามังกรก็ไม่ต้องพูดถึง แม้แต่เปลือกไข่ก็ยังอุดมด้วยพลังงานมากมาย
มังกรอีกสองตัวมีเหยื่อที่มังกรดำจับมาให้กินตั้งแต่เกิด ย่อมไม่เห็นค่าเปลือกไข่
เนซาเดธหยิบเปลือกไข่ขึ้นมากำมือหนึ่งแล้วยัดเข้าปาก ไม่มีทางเลือก สภาพก็เป็นแบบนี้ พอกินประทังไปก่อน
เปลือกไข่เข้าปาก เขาก็พบว่าเปลือกไข่นี้มีพลังชีวิตที่ยากจะจินตนาการ
โดยเฉพาะของเหลวเหนียวที่แห้งติดอยู่บนเปลือกไข่ ยิ่งเรียกได้ว่าเป็นแก่นพลังชีวิต!
เพื่อป้องกันไม่ให้เสียงกัดเปลือกไข่รบกวนมังกรดำทั้งสาม เขาจึงตั้งใจกอดเปลือกไข่พวกนี้แล้ววิ่งไปกัดกินที่ไกล ๆ
กร้วบ ๆ ๆ
เปลือกไข่ของมังกรดำกัดแล้วแข็งกรอบ รสเหมือนกำลังกินบิสกิตอัดแน่นที่เก็บไว้นาน จิ้มกับหนองซากปลาเน่าเหม็น
มันทั้งเผ็ดร้อนและชวนให้คิดถึง รสนิยมของมังกรช่างประหลาดแท้
เมื่อกินเปลือกไข่หมดแล้ว เนซาเดธรู้สึกติดคอ รีบเดินไปที่ริมน้ำเพื่อดื่มน้ำ
มองเงาสะท้อนในน้ำ เขาจึงได้สำรวจรูปลักษณ์ของตนเองเป็นครั้งแรก
ผิวหนังสีแดงเข้ม ฟันขาววาว หน้าผากมีปุ่มนูนเล็ก ๆ สองปุ่ม มีฟันมังกรละเอียดที่ยังค่อนข้างอ่อนเรียงเป็นแถว
นอกจากไม่มีปีกหนังและสีผิวค่อนไปทางแดง เขาก็ไม่ได้ต่างจากมังกรทั่วไปมากนัก
หากจะถามว่าเหตุใดมังกรดำจึงให้กำเนิดสัตว์อสูรสีแดง เป็นที่รู้กันดีว่ามังกรเป็นเผ่าที่ไม่เคยห้ามใจตนเอง
อย่าว่าแต่มังกรดำกับมังกรแดงผสมพันธุ์กันเลย พวกหมาป่าเงา แรดสายฟ้า และไซเรน
ที่หนักกว่านั้นอีก มนุษย์ เอลฟ์ สไลม์...
ปลาไหลไฟฟ้า หนอนบ่อนไส้ ปิศาจขุมนรก......
ดังนั้น การที่เนซาเดธมีรูปร่างแบบนี้ ก็นับว่าเป็นสัตว์อสูรที่มีสายเลือดมังกรค่อนข้างบริสุทธิ์แล้ว
เนซาเดธถอนหายใจ หากรู้ว่าถูกไฟฟ้าช็อตตายแล้วจะข้ามภพมาได้ ข้าคงใช้เงินเก็บก้นหีบซื้อแม่แบบเทพมังกรเลย
“เฮ้อ ช่างมัน อย่างน้อยข้าก็ยังมีของโกง”
ว่าแล้วเนซาเดธก็เรียกบันทึกขุนเขาและทะเลของตนออกมา
หน้าแรกของบันทึกคือสายเลือดเถาเที่ยของเขาในตอนนี้ ทว่าการมีเพียงสายเลือดเถาเที่ยยังไม่พอ
เขาจำได้ว่าบันทึกนี้ยังมีฟังก์ชันการวิวัฒนาการ เขาจะต้องรวบรวมวัสดุที่คล้ายคลึงกันจึงจะวิวัฒนาการได้
ยกตัวอย่างเถาเที่ย เถาเที่ยมีรูปร่างเหมือนแพะ หน้ามนุษย์ มีตาอยู่ใต้รักแร้ มีเขี้ยวพยัคฆ์ อุ้งเท้ามนุษย์ เสียงร้องเหมือนทารกแรกเกิด และกินคนเป็นอาหาร
กล่าวให้ชัดคือ เถาเที่ยคืออสูรกินคน ที่มีตัวเป็นแพะ หน้ามนุษย์ มีตาอยู่ใต้รักแร้ มีเขี้ยวเสือ และกรงเล็บมนุษย์
ดังนั้น เนซาเดธจะต้องรวบรวมคุณลักษณะทั้งหมดของเถาเที่ยให้ครบ จึงจะสามารถลอกคราบและกลายเป็นมังกรพันธุ์เถาเที่ยที่แท้จริง!
จะรวบรวมวัสดุเหล่านี้อย่างไร? กินเข้าไปสิ
ส่วนหลังวิวัฒนาการจะได้ประโยชน์เช่นไร ยังไม่อาจรู้ได้ในตอนนี้
ในเกมก็เรื่องหนึ่ง แต่เมื่อข้ามภพมาถึงโลกนี้จริง ๆ เขาก็ยังสับสนอยู่บ้าง
บางทีเหตุผลที่เขาปลุกสายเลือดเถาเที่ยได้ตั้งแต่แรก อาจจะเกี่ยวข้องกับที่มังกรยักษ์กับเถาเที่ยมีรูปลักษณ์คล้ายกัน
ต่างมีห้ากรงเล็บ และเสียงร้องของมังกรทารกก็คล้ายกับเสียงร้องไห้ของเด็กทารก
มองเงาสะท้อนในน้ำ เนซาเดธเหม่อลอย
ตอนอยู่โลกมนุษย์ เขาไม่ค่อยเข้าสังคมกับใคร มีนิสัยเก็บตัว การท่องโลกออนไลน์เป็นสิ่งเดียวที่เขาทำได้
บัดนี้ข้ามภพมาที่นี่ แม้นิสัยจะมองโลกในแง่ดี แต่การฆ่าใครบางคนไป
ความเป็นมนุษย์ของเขายังคงรู้สึกไม่สงบและหวั่นไหว
แต่จะว่าเสียใจไหม? ไม่เสียใจ
ในตอนนั้นมังกรน้อยตัวนั้นตั้งใจจะฆ่าเขาแล้ว หากเขาไม่ปลุกถุงกระเพาะเถาเที่ยขึ้นมา ป่านนี้คงเป็นอาหารในปากมันไปแล้ว
กฎเกณฑ์สังคมของมังกรนั้นโหดร้ายและตรงไปตรงมายิ่งกว่ามนุษย์ ผู้แข็งแกร่งอยู่รอด ผู้อ่อนแอตาย คือแก่นหลักของเผ่ามังกร
คิดได้ดังนั้น ความรู้สึกอึดอัดเพียงน้อยนิดในใจก็มลายหายไป
เขาคลานกลับไปที่ปากรัง มองดูก้างปลาเน่า ครุ่นคิดแวบหนึ่ง แล้วหาที่ฝังสิ่งเหล่านี้เสีย
ตอนนี้กัดไม่เข้า ไม่ได้หมายความว่าต่อไปจะกัดไม่เข้า เก็บสะสมเสบียงไว้บ้างก็ดี
เพราะทุกครั้งที่มังกรดำล่ากลับมา มันไม่เคยแบ่งอาหารให้สัตว์อสูรชั้นต่ำอย่างเขา
จากนั้นเขาจึงคลานกลับเข้าไปในโพรงถ้ำ เตรียมเข้านอน
โลกนี้เต็มไปด้วยอันตราย ถึงเขาจะฝืนใจอย่างยิ่งที่ต้องอาศัยอยู่กับมังกรสามตัวนั้น แต่ในบึงเกล็ดเน่ามีสิ่งมีชีวิตอันตรายมากมาย
สำหรับสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งบางตัว พวกมันอาจสู้มังกรดำวัยรุ่นไม่ได้ แต่การสังหารมังกรทารกก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับพวกมัน
ดังนั้นก่อนที่จะเติบใหญ่พอ เนซาเดธก็ยังต้องพึ่งพามังกรดำอยู่
ว่าแต่ เนซาเดธไม่มีปีกเลยแม้แต่น้อย
โยโฮโฮโฮ