「ท่านนักพรต ตอนนี้ท่านดูเหมือนหมอผีหลอกลวงต้มตุ๋นคนหนึ่งเลย」
อิงหรูซื่อยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
ทันใดนั้น ยันต์สีเหลืองที่แปะอยู่บนหน้าต่างบานใหญ่ก็สั่นระริก เงาดำสายหนึ่งกรีดร้องพร้อมเผยร่างออกมา
สีหน้าของมันพลันดุดัน อ้าปากพุ่งเข้าใส่ ทว่ากลับถูกแสงสีทองที่ระเบิดออกจากแผ่นยันต์ฉีกกระชากจนแหลกสลายอย่างง่ายดาย
ขณะเดียวกัน หนังสือที่เพิ่งเปิดอ่านไปได้ไม่กี่หน้าและวางอยู่บนโต๊ะกลางก็ลุกไหม้ขึ้นเองในพริบตา ไม่นานก็กลายเป็นเถ้าถ่านกองหนึ่ง
อิงหรูซื่อชี้ไปยังเถ้าถ่านสีดำ แล้วหันมองเฉียนจิ่ง 「เรียบร้อยแล้ว」
「ให้ตายสิ ข้าก็นึกสงสัยอยู่ว่าสวมเครื่องรางคุ้มภัยอยู่ดี ๆ ทำไมถึงเจอผี ที่แท้หนังสือที่สั่งซื้อทางอินเทอร์เน็ตเล่มนี้มันมีอาถรรพ์」
「นับว่าเจ้ายังดวงดี ผีร้ายตนนี้อาศัยหนังสือเป็นภาชนะ กลัวน้ำกลัวไฟ จึงไม่กล้าตามออกมา」
「ถึงกับเป็นผีร้ายเลยหรือ」เฉียนจิ่งตบอกตัวเองอย่างหวาดหวั่น 「ยังดีที่ข้าสังเกตเห็นว่าเครื่องรางคุ้มภัยร้อนขึ้น ก็เลยรีบออกมาโทรหาท่านนักพรต」
「แต่ว่าท่านนักพรต เมื่อครู่แสดงได้เหมือนจริงเกินไปแล้วกระมัง ข้านึกว่าเงินที่จ่ายไปคงเสียเปล่าเสียแล้ว」
อิงหรูซื่อหยิบเครื่องรางคุ้มภัยอันใหม่เอี่ยมออกมา แล้วยื่นไปตรงหน้าเฉียนจิ่ง 「ของเดิมใช้ไม่ได้แล้ว เปลี่ยนอันใหม่」
「ได้ ขอบคุณท่านนักพรต」
เฉียนจิ่งมีสีหน้ายินดี กำลังจะรับเครื่องรางไป แต่อิงหรูซื่อกลับชักมือกลับ
「โอนเงินมาก่อน」
「...เอ่อ ได้」เฉียนจิ่งหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วโอนเงินค่าเครื่องรางตามราคาเดิมไปให้
เมื่อเก็บเงินทั้งสองยอดเรียบร้อย อิงหรูซื่อก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่อาลัยอาวรณ์