ในส่วนลึกของป่าไผ่ เงาร่างอรชรพลันพุ่งทะยานออกมาจากหลังกอไผ่
ท่อนบนของนางเป็นหญิงสาวผู้เย็นชาและงดงาม ส่วนท่อนล่างกลับเป็นหางอสรพิษที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีเขียว
ไม่มีคำพูดเกริ่นนำให้เสียเวลา
ดวงตาแดงก่ำซึ่งมีรูม่านตาเรียวยาวแนวตั้งของหญิงงูพลันสว่างวาบ จ้องล็อกเป้าทั้งสามคนตรงๆ ปลายหางฟาดแหวกอากาศเข้าใส่
ต้วนเคอไม่หลบไม่หลีก ยกหอกขึ้นรับการโจมตี
หางอสรพิษฟาดกระแทกลงกลางด้ามหอกอย่างหนักหน่วง แรงปะทะทำให้ต้วนเคอถอยหลังไปสองก้าว ทว่าฉวยช่องว่างก่อนที่หางจะโจมตีครั้งถัดไป นางพลิกข้อมือแล้วแทงหอกออกไปทันที
ปลายหอกเฉือนผ่านเกล็ด ความเกลียดชังของบอสจึงเปลี่ยนเป้าหมายมาที่ต้วนเคอเพียงคนเดียว
“ฝนแมวเหมียว อยู่กับที่แล้วเพิ่มพลังโจมตีให้ฉันเลย”
“เมี้ยวไจ้ คุ้มกันฝนแมวเหมียวไว้ เปิดค่ายกลกระบี่จากด้านหลังเพื่อช่วยเสริมความเสียหาย”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงสั่งการที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธจากหูฟัง เฉิงซื่อก็เลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นเล็กน้อย
หมิงเคอคนนี้ เห็นได้ชัดว่าคิดจะลุยบอสกลางแจ้งคนเดียว
แต่ก็ดี จะได้ดูว่านางแย่งบอสตัวนี้มาได้หรือไม่
หลังจากผู้เล่นในเกม “เสี่ยเคอะสิ่ง” กระตุ้นให้บอสกลางแจ้งปรากฏขึ้น พิกัดที่แน่ชัดของบอสจะถูกเปิดเผยแก่ผู้เล่นทุกคนในรัศมีสามพันเมตร
ในช่วงเวลานั้น ใครสังหารบอสได้ รางวัลก็เป็นของคนนั้น
แม้พิกัดจะถูกเปิดเผย แต่หากผู้เล่นคนอื่นต้องการเดินทางมาแย่งบอสกลางแจ้ง ระบบวาร์ปและไอเทมเคลื่อนย้ายจะถูกล็อกชั่วคราว ทำได้เพียงเดิน ใช้วิชาตัวเบา หรือขี่สัตว์พาหนะมาเท่านั้น
พูดอีกอย่างคือ หากเร็วพอ ก็จะสังหารบอสและรับรางวัลได้ก่อนผู้เล่นคนอื่นจะมาถึง
และตอนนี้ต้วนเคอก็วางแผนเช่นนั้น
อย่างไรเสีย ยังมีมือใหม่เลเวล 30 ติดมาด้วยสองคน จะปะทะกันซึ่งหน้าไม่ได้ ทำได้เพียงรีบจัดการให้เร็วที่สุด