【ซื่อ: พี่สาว ข้าชอบท่าน૮ ˵ ＞ ᴥ ＜ ˵ ა】
หลู่ซางหลิงมองถ้อยคำตรงไปตรงมาที่บอกว่าชอบนาง กับภาพสติกเกอร์ลูกสุนัขกอดหัวใจดวงโต ก่อนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
เมื่อเห็นว่าเฉิงซื่อไม่ได้สนใจพวกแฟนคลับสายเกรียน อีกทั้งข้อความโจมตีที่เต็มไปด้วยเจตนาร้ายก็ถูกข้อความคาดเดากลบไป หลู่ซางหลิงจึงปิดโทรศัพท์ ไม่คิดเข้าไปกวนเฉิงซื่อต่อ
ทันทีที่การแข่งขันเพื่อความบันเทิงรอบแรกจบลง ผู้จัดการของทีมก็ลากเฉิงซื่อลงจากเวทีบรรยายไป
หลังหารือกับทางผู้จัดอย่างเป็นมิตร ทั้งสองฝ่ายก็เห็นพ้องให้เฉิงซื่อถอนตัวจากหน้าที่ผู้บรรยาย
ขืนคุยต่อไป ไม่แน่ว่าเขาอาจก่อเรื่องใหญ่โตแค่ไหน
ในห้องพักหลังเวที เหลียงจัวโกรธจนงอนิ้ว ชี้เฉิงซื่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“เจ้าไปมีพี่สาวมาจากไหน?”
อย่าว่าแต่ผู้ชมที่ดูถ่ายทอดสดเลย แม้แต่เหลียงจัวก็ยังสงสัยว่าไอ้เด็กนี่ไปโผล่พี่สาวมาจากไหน
เฉิงซื่อไม่ปิดบัง “รู้จักกันในเกม”
เหลียงจัวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ความผิดปกติของเฉิงซื่อดูเหมือนจะเริ่มขึ้นในช่วงสองวันนี้เอง จึงถามว่า “รู้จักกันจากบัญชีรองหรือ?”
“อืม”
เหลียงจัวรู้สึกปวดหัว แต่ก็ไม่ได้คิดจะตำหนิอะไร เพียงกล่าวว่า “ข้าขอร้องเจ้า ต่อหน้ากล้องช่วยวางตัวให้สงบหน่อยได้ไหม ถึงขั้นก่อเรื่องท้าดวลลบบัญชีแล้ว เจ้าอย่าทำให้ข้าต้องเป็นห่วงนักได้หรือไม่?”
เห็นเฉิงซื่อไม่พูดอะไร เหลียงจัวจึงถามต่อ “คนในห้องถ่ายทอดสดตั้งมากมายได้ยินคำที่เจ้าสวนพวกแฟนคลับสายเกรียนแล้ว เจ้าคิดจะจัดการอย่างไร?”
“ก็ดวลกันสิ จะกลัวอะไร”
เฉิงซื่อทำหน้าไม่ยี่หระ
เหลียงจัวโมโหจนแทบหัวใจวาย “เจ้าไม่กลัว แต่ข้ากลัว! เจ้าให้ใช้มือข้างเดียว หากมีคนชนะเจ้าขึ้นมาจริง ๆ จะทำอย่างไร?”