ความยินดีอันมหาศาลพลันถาโถมเข้าใส่หัวใจดั่งคลื่นทะเล ตามมาด้วยความอิ่มเอมและโล่งใจที่ยากจะบรรยาย
นางมาแล้ว!
ในที่สุดนางก็ยอมมาพบเขาแล้ว!
เฉิงซื่อเผลอฉีกยิ้มออกมา ก่อนจะส่งยิ้มกว้างให้หลู่ซางหลิงทันที
ชั่วขณะที่สายตาสบกัน รอยยิ้มเจิดจ้าก็แผ่ไปถึงหลู่ซางหลิงอย่างไม่ปิดบัง ราวกับแสงอาทิตย์
ไม่มีอะไรจะสร้างความแตกต่างได้มากไปกว่าหนุ่มหน้าบึ้งท่าทางหยิ่งยโสที่จู่ ๆ ก็ยิ้มขึ้นมา โดยเฉพาะรอยยิ้มที่เจือด้วยความห้าวหาญและความทะนงตนของวัยเยาว์
กล้องถ่ายทอดสดจับภาพเหตุการณ์นี้ขึ้นจอใหญ่ด้านหลังอย่างเหมาะเจาะ
ทำให้ทุกคนได้เห็นช่วงเวลานี้เป็นประจักษ์
เสียงกรีดร้องดังขึ้นทั่วทั้งลาน ผู้ชมต่างตะโกนชื่อ “เฉิงซื่อ” กันเสียงดัง ยังมีเสียงเรียก “สามี” ดังแทรกขึ้นมาหลายครั้งอย่างกล้าหาญและเด่นชัด
ชายร่างใหญ่สองคนด้านหลังโบกแท่งไฟเชียร์สีชมพูเป็นจังหวะ พลางบ่นต่อ
“ให้ตายสิ! จู่ ๆ เฉิงซื่อเจ้าเด็กนี่ก็ยิ้มกว้างเสียจนดูไร้ค่าไปเลยได้ยังไง?!”
“ครึ่งสนามเป็นสีเชียร์ของเขาคนเดียว ทะเลสีชมพูทั้งนั้น ถ้าเป็นเจ้าไม่ยิ้มบ้างหรือ?”
“ให้ตายเถอะ เด็กนี่ได้ใจจริง ๆ คนไม่รู้คงนึกว่าหลงเข้ามาในคอนเสิร์ตไอดอลที่ไหนสักแห่ง”
ปากบอกว่าไม่ไว้หน้า แต่ทั้งป้ายไฟเชียร์สีชมพูบนหัวและแท่งไฟเชียร์สีชมพูในมือก็เป็นของพวกเขา
ผู้เข้าแข่งขันทุกคนปรากฏตัวครบแล้ว ก่อนจะไปนั่งประจำที่
พิธีกรประกาศเสียงดังว่า “ตอนนี้ ขอเริ่มการแข่งขันโชว์แมตช์แรกกันเลย! การต่อสู้แบบผสมทีม ห้าต่อห้า ซึ่งประกอบด้วยนักกีฬาอาชีพสิบคนที่ได้รับความนิยมสูงสุด!”